DE ZANGPARKIET. 83 



In 1840 werd, zooals wij boven zagen, het eerste paar zangparkie- 

 ten naar Europa gebracht , en thans worden er , om zoo te zeggen , 

 heele scheepsladingen aangevoerd. Brehm verhaalt dat hij , in 1867 , 

 in een vertrek zoo groot als een zaal , in het huis van den dierenkoop- 

 man jamrach te Londen , tusschen de 6000 en 8000 zangparkieten zag 

 zitten , op trapvormig boven elkander bevestigde stokken , die over de 

 geheele lengte der zaal liepen. Bovendien waren er nog ongeveer 8000 

 andere australische vogels in het zelfde vertrek , en allen , zegt hij , 

 "met hun schrandere kopjes naar mij gekeerd, en ongeveer dertigdui- 

 zend oogen op mij gericht.'' Volgens kawerau worden de zangparkie- 

 ten in Australië tegen den avond in groote zaknetten bij honderden 

 en duizenden gevangen , in ruwe kooien gedaan , en zoo aan de opkoo- 

 pers geleverd. Als er veel aan de markt zijn , koopt men het enkele 

 paar voor ongeveer / 1.50 van onze munt, doch bij de menigte koo- 

 pende, betaalt men niet meer dan ƒ 0.90 voor het paar. Onderweg ster- 

 ven er velen en niet minder eenigen tijd na hun aankomst in Europa. 

 Ten gevolge van dien grooten invoer zijn zij thans tot de gemeensten 

 aller gevangene papegaaien geworden. Nog slechts tien jaren geleden 

 waren zij zeldzaam in onze verzamelingen, tegenwoordig vindt men 

 hier en daar bijzonder voor zangparkieten gebouwde volières, waarin 

 men jaarlijks verscheidene honderde jongen aankweekt , zoodat zij reeds 

 tot huisvogels zijn geworden. En geen wonder ook: men zou kunnen 

 beweren dat er geen enkele kleine of groote papegaai bestaat , die met 

 den zangparkiet kan wedijveren. Zijn fraaie kleur en smaakvolle teeke- 

 ning, zijn bevallige houdingen en bewegingen, zijn zachtzinnigheid en 

 oplettendheid , zijn verdraagzaamheid jegens andere vogels , alles werkt 

 samen om hem tot den lieveling van iedereen te maken. En voeg daarbij 

 zijn , ofschoon niet luid en zeer afwisselend , toch uiterst bevallig en 

 welluidend gezang of gekweel , en zeker zal het niemand verwonderen 

 dat de zangparkiet de kamervogel bij uitnemendheid genoemd mag 

 worden, en terecht zegt brehm : "hoe langer men hem kent, des te 

 meer heeft men hem lief." 



In hunne bewegingen overtreffen de zangparkieten zeker de meeste 

 andere papegaaien. Hun gang is , zooals van verre de meeste austra- 

 lische vogels , niet een zwaarmoedig waggelen over den grond , maar 

 een zeer snelle, trippelende, vlugge loop; in klimmen en klauteren en 

 buitelen hebben zij hun meester niet, en in 't vliegen overtreffen zij 

 alle andere parkieten of kloino papegaaisoorten; vliegende vertoonon 



