84 DE ZANGPARKIET. 



zij de sierlijkste zwenkingen , wendingen , draaiingen en bewegingen. 



Bij eene goede behandeling zal elk gezond paar zangparkieten in de 

 kooi zich voortplanten. Gebeurt dit niet, dan kan men overtuigd zijn 

 dat verpleging en oppassing niet goed zijn. Om jongen te krijgen, moet 

 men de ouden zetten in een groote kooi van ongeveer 1 m. lengte, 

 0,50 m. breedte en 0,60 — 0,80 m. hoogte, waarin een klein nestkastje 

 bevestigd is, van ongeveer 0,15 — 0,20 m. lengte, breedte en hoogte, 

 met een sluipgat van 0,02—0,04 m. in doorsnede. Voor zulk een 

 nestkastje kan men zeer goed een klein sigarenkistje gebruiken , of een 

 groote kokosnoot. In dat kistje doet men een laagje grof zaagmeel, of be- 

 ter nog houtmolm, dat is half vermolmd hout uit een ouden hollen 

 boom , dat vooraf op de kachel gedroogd moet worden , en waarmede 

 de bodem van het nestkastje ongeveer 1 centimeter hoog wordt be- 

 dekt. Volstrekt noodzakelijk is echter zulk een laagje houtmolm niet, 

 daar vele zangparkieten het broedkastje volkomen schoon maken, en 

 hunne eieren op den naakten bodem van het kastje leggen. Daarom 

 doet men wel dien bodem een weinig uit te hollen , om te verhoeden 

 dat de eieren te veel verstrooid komen te liggen. De kooi moet zoo- 

 danig geplaatst zijn , dat zij niet in den tocht staat : voor tocht en 

 vorst zijn de zangparkieten uiterst gevoelig. Desniettemin schijnt het 

 dat zij toch vrij gemakkelijk aan kou gewennen , zooals de vele geval- 

 len van weggevlogene zangparkieten leeren , die den winter in Duitsch- 

 land, België en Frankrijk in de opene lucht hebben doorgebracht en 

 in 't leven zijn gebleven. 



De eerste voorwaarde om zangparkieten in 't leven te kunnen hou- 

 den, is natuurlijk een geschikte voeding. De zangparkiet behoort tot 

 de minst eischende papegaaien, doch daaruit volgt niet dat men hem 

 altijd door een en hetzelfde voedsel mag geven, zooals veelal uit ge- 

 makzucht gebeurt. Freyberg zegt over het voedsel van den zangpar- 

 kiet het volgende: "Ik noem hier alle soorten van voeder op, die 

 mijne zangparkieten aten. Het hoofdvoedsel was witte gierst, zeer wei- 

 nig kanariezaad , hennipzaad , rijst , gekookte garst , tarwe , raapzaad 

 lijnzaad, graszaad, pitjes van zonnebloemen, gedroogde appels, peren 

 pruimen , druiven , rozijnen , zoete amandelen , gedroogde en vorsche 

 vlierbessen , boekenoten , boekweit , mais , gedroogde en versche miere- 

 poppen , gekookte eieren , gekookt runderhart , rauw rundvleesch , ge- 

 kookto en rauwe hersenen , boomschors , mossen , korstmossen , en tot 

 besluit van eiken maaltijd kropsla, vooral de ribben uit de bladeren 



