88 »E ZANGPARKIET. 



zullen worden. Vooral moet men nu volop haver geven, namelijk niet 

 droge haver , zooals zij in de winkels te koop is , maar versche ha- 

 verhalmen, tot een bosje bijeen gebonden en met de aren naar bene- 

 den in de kooi gehangen. Rijpe haver, die echter nog zacht is, is de 

 grootste lekkernij voor den zangparkiet, en zelfs aan groene korrels 

 geeft hij de voorkeur boven droge. En als men geen onrijpe haver 

 kan krijgen, geeft men met voordeel graszaad, op een hooizolder ver- 

 zameld. 



Het voederen der jongen is vooral het werk van het mannetje. Reeds 

 vóór het uitkomen der eieren begint hij daarmede , daar hij het wijfje , 

 dat zit te broeden , uit den krop voedert, en daarmede gedurende den 

 geheelen broedtijd volhoudt. En zelfs als er reeds eieren uitgekomen 

 zijn , voedert hij het wijfje nog , en laat het aan haar over , het voed- 

 sel , 't welk hij haar geeft , in den krop der jongen over te storten. 



Als de jongen acht dagen ond zijn , vertoonen zich de eerste begin- 

 selen van vederen, en wel die van de vleugels en den staart. Daarna 

 vertoonen zich die van den rug, den kop en den buik. Tegelijk met 

 de eerste ontwikkeling der vederen wordt de snavel krom , en richt de 

 buitenste teen zich naar achteren. Op den twaalfden of dertienden dag 

 gaan de oogen open. Tusschen den dertigsten en vijf-en-dertigsten dag 

 verlaten zij het nest, ofschoon zij ook dan nog niet in staat zijn zich 

 zelven te behelpen , maar nog door de ouden gevoederd moeten wor- 

 den. Jongen die in de wintermaanden iu een koud vertrek geboren 

 worden, blijven langer in het nest, totdat zij er eindelijk door de 

 ouden of door den honger uit gedreven worden. 



