REUSACHTIGE INKTVISCH. 



Professor verrill, die reeds herhaaldelijk mededeelingen heeft ge- 

 daan over zeer groote Cephalopoden , die van tijd tot tijd in de zee 

 bij Newfoundland en langs de oostkust van Noord-Amerika zijn aan- 

 getroffen, geeft in het American Journal of Science and Arts, April 

 1880, een lijst der achttien door hem onderscheiden soorten en verhaalt 

 daarbij het volgende, zoo als hij het van de ooggetuigen vernomen heeft. 



Den 2den November 1878 was een visscher met twee andere man- 

 nen in een boot op zee, in de nabijheid van Leith-baai Copper mine, 

 Notre-dame-baai , toen zij een groot voorwerp niet ver van de kust 

 zagen. Denkende dat het een stuk van een wrak was, hielden zij er 

 op aan. Tot hun schrik zagen zij zich weldra dicht bij een grooten visch, 

 met ontzaglijk groote, glazige oogen. Het dier deed geweldige pogin- 

 gen om te ontsnappen en sloeg het water tot schuim met zijn ont- 

 zettend lange armen en staart. 



Bemerkende dat dit niet gelukte omdat het dier gestrand was , schie- 

 pen de visschers moed en een hunner wierp het kleine grijpanker der 

 boot op het dier, in welks weeke lichaam het inzonk en zich vast- 

 hechtte. Nu werd het ankertouw aan een boom op het strand vastge- 

 maakt. Daar het eb was, wachtten de visschers nu eenvoudig op wat 

 vorder gebeuren zoude. 



Lang nog duurde de doodstrijd van het monster, dat voortging 

 met zijn lange armen om zich heen te slaan en wanhopige pogingen 

 deed om vrij te geraken. Eindelijk werd het geheel uitgeput en toen 

 het water geheel weggeloopen was, lag het dood en bewegingloos op 

 het droge. Het lichaam , gemeten van den bek tot aan het einde van 

 den staart (eigenlijk het achtereinde van den mantel) was 20 voet lang 

 en een van de vangarmen had een lengte van 35 voet. 



Verrill herkende er de Architeuthis princeps in, maar nog nimmer 

 is een voorwerp van zoo groote afmetingen door iemand vermeld. 



HG. 



