DE HUISDIEREN BIJ DE OUDEN. 



VRIJ GEVOLGD NAAR W. HOUGHTON. 



DOOR 



Dr. D. LUB ACH. 



( Vervolg) . 



Paarden. — Ten aanzien van het paard leidt de palaeontologie ons 

 terug tot een lang verleden en doet ons kennis maken met trapsge- 

 wijze veranderingen in den lichaamsbouw, die vooral de pooten en 

 tanden betreffen. Wij vinden fossile overblijfselen, die aantoonen dat 

 het hedendaagsche paard afstamt van een paard-achtig dier, dat oor- 

 spronkelijk drie, vier of vijf teenen met de daarbij behoorende meta- 

 carpaal- en metatarsaal-beenderen bezat {Hippotherium , Anchitherium) . 

 Deze overblijfselen, welke in Europa en Amerika zijn ontdekt, komen 

 voor in de tertiaire formatië'n van de nieuwere Pliocene door de Mio- 

 cene heen tot de Eocene. De twee aan eiken poot aanwezige griffel- 

 beenderen bij het hedendaagsche paard zijn rudimenten van twee vin- 

 gers of teenen , die bij het paardachtig dier van de latere Pliocene tot 

 vingers ontwikkeld waren; en in de overblijfselen in de opeenvolgende 

 formatiën vindt men wijzigingen in structuur, waaruit blijkt dat de 

 geologische voorouders van ons paard tot vijf teenen toe bezaten. De 

 oudste historische oorkonden zijn in dit opzicht inderdaad zeer modern ; 

 vergeleken met die der nieuwste tertiaire formatiën; en zelfs in de 

 zwitsersche meer-woningen uit de steenperiode bieden de paardenbeen- 

 deren, die daarin gevonden zijn, geen verschil aan met die van het 

 hedendaagsche paard. 



