DE HUISDIEREN BIJ DE OUDEN. 123 



Maar wij moeten onze aanmerkingen bepalen tot het historische 

 paard. Stammen onze tamme rassen af van verschillende wilde rassen 

 of van een enkel? Waar was de oorspronkelijke bakermat van het 

 paard? De geschiedenis zon, zoo ver als 't gaat, wijzen op Medië en 

 Armenië. Maar ook hier schijnt het mij het waarschijnlijkst, dat oud- 

 tijds verschillende, maar zeer na aan elkander verwante wilde paarden- 

 rassen over de gematigde streken van Europa en van Azië verspreid 

 zijn geweest , — eene onderstelling , die ook rekenschap geeft van het 

 zeer karakteristiek verschil tusschen de hedendaagsche paardenrassen. 

 Men vindt heden ten dage in Amerika en Azië groote kudden van in 

 het wild levende paarden. Van die in Amerika (Cimarrones , Mustang s) 

 weet men evenwel met zekerheid dat zij slechts verwilderde paarden 

 zijn , afkomstig van de tamme paarden , welke de Spanjaarden naar 

 dat werelddeel brachten. Zoo houden ook de Tartaren de in de steppen 

 van Azië rondzwervende Moezins voor verwilderde afstammelingen van 

 tamme paarden. Maar den in diezelfde steppen levenden , veel moeielijker 

 te temmen Tarpan gelooven zij inderdaad oorspronkelijk wild te zijn, 

 en het kan zeer wel zijn , dat van dit dier het aziatische tamme paard, 

 althans van eenige landen, afkomstig is. 



De egyptische monumenten die van vóór amosis (omstreeks 1500 voor 

 Chr.) van de 18de dynastie dagteekenen, geven geene af beeldingen van 

 paarden. Het zou echter niet raadzaam zijn daaruit alleen te besluiten 

 dat het paard voor dien tijd niet in Egypte was ingevoerd. Niettegen- 

 staande de achting , die de oude Egyptenaren voor het paard hadden , 

 en het groote nut dat het bewees , was het bij hen nergens een heilig 

 dier, noch ook het zinnebeeld van eene of andere godheid. Dit pleit 

 er ook voor, dat het paard eerst in betrekkelijk laten tijd in Egypte 

 is ingevoerd. De vereering van dieren toch dagteekent van de hoogste 

 egyptische oudheid , en het verschil van die vereering naar de verschil- 

 lende gewesten , waarin Egypte verdeeld werd , had zijn grond daarin , 

 dat dit land in de vroegste tijden door verschillende, met elkander zeer 

 na verwante , maar van elkander onafhankelijke stammen werd bewoond , 

 die eerst later tot meer volken en eindelijk tot één volk samensmol- 

 ten, maar toch ieder zijn eigen dierenvereeriug , naast en met de al- 

 gemeene, van elders ingevoerde egyptische godsdienst, bleven behou- 

 den. De Israëlieten gebruikten tot den tijd van salomo toe het paard 

 niet, ofschoon zij er zeer goed mede bekend waren, daar het door de 

 naburige volken, de Kanaaniten, de Egypteuaren en de Syriërs, veel 



