124 



DE HUISDIEREN BIJ DE OUDEN. 



Kg. 3. 



werd gebezigd. De eerste vermelding van het paard dateert uit den tijd 

 van david, die hadad-ezer, koning van Zobah in Syrië, versloeg en 

 voor zich zelven honderd paarden behield. Kort daarna voerde salomo 

 een groot aantal daarvan in Judea in. — Bij de Assyriè'rs was het 

 paard veel in gebruik, en het wordt op hunne gedenkteekenen zeer 

 goed en meer dan eenig ander dier afgebeeld. Men gebruikte het op de 

 jacht en in den oorlog. Daar men paarden nooit afgebeeld ziet als trek- of 

 lastdieren, werden zij hoogstwaarschijnlijk niet als zoodanig gebruikt 

 en bezigde men daarvoor ezels en muilezels. Het paard van de Assy- 

 rische beeldhouwwerken is een edel dier; de kop en de o oren zijn klein; 

 het oog dikwijls vurig, voor zoover dit in koud marmer kan worden 

 uitgedrukt, en levendig, het geheele lichaam gedrongen, met goed ont- 

 wikkelde spieren; de schenkels vrij kort en de schoft goed gevormd, 



de staart hoog ingeplant. De figuur 3 

 vertoont een paard , gespannen voor 

 den krijgs wagen van een assyrischen 

 koning. 



De paarden van het assyrische le- 

 ger waren een schrik voor de Israë- 

 lieten en worden vaak in den bijbel 

 als zoodanig vermeld. De paarden van 

 de assyrische monumenten zijn van 

 een betrekkelijk later dagteekening , 

 en de assyrische naam susu, paard, 

 die met den hebreeuwschen gelijklui- 

 dend is, werpt geen licht op het land, van waar het volk zijne paarden 

 't eerst verkreeg. De accadische taal geeft ons echter den sleutel. Wij 

 hebben reeds gezien dat de Accadiërs gewoon waren de dieren te noe- 

 men naar de namen der landen van waar zij gekomen waren. Nu is 

 de accadische naam voor een paard Kurra, het dier van het oosten. 

 Of de oudste Accadiërs in hun hoog gelegen en boschrijk land van 

 Elam ooit het paard bezeten hebben en hoe zij dat hebben benoemd, 

 is onzeker; maar toen zij zuidwaarts verhuisden naar de vlakte van 

 Mesopotamië , noemden zij het paard : het dier van het oosten , dat is 

 te zeggen van Medië en Armenië. Ezechiel vermeldt het invoeren van 

 paarden uit Armenië in Tyrus: "Die van het huis van Togarma han- 

 delden op uwe markten met paarden, ruiters en muilezels" (XXVII, 

 14). Klassieke schrijvers getuigen mede van de voortreffelijke eigen- 



