142 DE PHILOSOPHIE DER NATUURKENNIS , 



veel meer dan de Franschen. Het zou niet moeielijk zijn dit door voor- 

 beelden te staven, doch het zij voldoende op de verdiensten van één 

 hunner te wijzen en op de gevolgen , die de door hem aangegeven 

 richting heeft gehad bij de beschouwing van talrijke theoretische geo- 

 logische vraagstukken. Onze lezers begrijpen reeds, dat wij lyell be- 

 doelen. In een opstel , dat de tegenwoordige geologische methode be- 

 spreekt , mag zijn naam niet onvermeld blijven. Zijn hoofdwerk " Principles 

 of Geology" verscheen in het jaar 1831; deze eerste uitgave werd door 

 negen drukken gevolgd. 



De hoofdgedachte van lyell was: alle geologische feiten, voor zoo 

 verre dit mogelijk is , te verklaren door de verschijnselen , die nog 

 heden ten dage onder onze oogen plaats hebben. Hij volgde daarbij 

 het voetspoor van karl von hoff , wiens werk over de overleveringen 

 betreffende de door de natuur gewrochte veranderingen van de opper- 

 vlakte onzer planeet, de engelsche geoloog intusschen niet schijnt te 

 hebben gekend. Lyell vroeg zich af, of men de wijze, waarop de aard- 

 schors haar tegen woordigen vorm heeft gekregen, niet kon verklaren 

 langs een anderen weg dan door aan te nemen, dat in voorhistorische 

 tijden ontzettende aardbevingen of vulkanische uitbarstingen hadden 

 plaats gehad op veel grooter schaal dan thans het geval is, zoo dat 

 daardoor geweldige verwoestingen hadden plaats gehad en geheele 

 faunen en floren vernield waren , om later door geheel nieuwe schep- 

 pingen vervangen te worden. Hij trachtte te bewijzen, dat de verschijn- 

 selen, die wij onder onze oogen zien plaats grijpeu, een betere ver- 

 klaring geven van het ontstaan van de zeëen en vaste landen, van 

 bergketenen en dalen , dan de veronderstelling , dat vóór het optreden 

 van organische wezens geheele continenten zich plotseling verhieven , 

 of uitgestrekte vaste landen plotseling uiteen barstten. Vooral bestu- 

 deerde hij met groote zorg de wijze van ontstaan der vulkanen. Zijn 

 onderzoekingen van de vulkanen in Frankrijk , Italië , Sicilië en de 

 Canarische eilanden stelden hem in staat de z. g. theorie van de op- 

 heffingskraters van leopold von buch op goede gronden te weerleggen. 

 De periodieke katastrophen , die bij de oudere fransche en daitsche 

 geologen zulk een groote rol spelen , als zij de wordingsgeschiedenis 

 van onze aarde besproken, behoorden volgens lyell tot het gebied 

 der speculatie. Nu gelooft niemand meer daaraan. 



Het zwaartepunt van lyell's arbeid is dus gelegen in de groote 

 beteekenis,. die hij toekent aan langzaam werkende geologische ver- 



