160 EEN VREEMDSOORTIGE METAALZAAG. 



komsten van melsens (zie het Bijblad 1868, bl. 12 of Comptes rendus 

 van 30 Sept. 1867) en misschien ook in de berekeningen van reijnolds , 

 Bijblad 1874, bl. 3 of Philosophical Magazine , 4 th Series XL VI, p. 337). 



Ter wille van den belangstellenden lezer , die de aangewezen vroe- 

 gere jaargangen van dit Album niet ter hand heeft, zal ik hier het 

 voornaamste van beider uitkomsten kortelijk herhalen. 



De proefnemingen van melsens betroffen de meevoering van een aan- 

 zienlijke volume lucht door elk lichaam, dat zich met eene niet te ge- 

 ringe snelheid door deze heen beweegt. Een geweerkogel , van een hoogte 

 van slechts een meter gevallen, werd in water opgevangen. Een lucht- 

 volume, meer dan twintig malen grooter dan het zijne, voerde hij 

 daarbij in het water mede en liet dit eerst los, toen hij op den bo- 

 dem van het vat met water tot rust was gekomen. Werd een pistool- 

 kogel, door een slechts zwakke lading, afgeschoten tegen een dunne 

 koperplaat, die onmiddellijk grensde aan de oppervlakte van eene 

 hoeveelheid water , dan bracht hij , door de plaat heen , een luchtvolume 

 in het water mede, dat zijn eigen volume wel honderd malen over- 

 trof. Zulk een kogel van 12 m.m. middellijn, met een lading van 

 0,15 gram buskruid afgeschoten tegen een plaat van weeke klei, boorde 

 daarin een gat van 24 m.m. diameter en toen hij afgeschoten was 

 met een lading van 2,5 grammen buskruid een opening , zoo groot als 

 of er een vierponds kanonkogel was doorgegaan. 



Het theoretisch onderzoek van reijnolds, in 1873 ondernomen naar 

 aanleiding van de toen bekend geworden "Zandstraalgravure" van 

 tilghman, bepaalt de snelheid , die glassplinters zouden moeten hebben 

 om glas te kunnen afslijpen , op omstreeks 9 Meter inde seconde , ter- 

 wijl , om dit zelfde te verkrijgen van loodsnippers , de snelheid van 

 deze laatsten slechts acht malen grooter zou behoeven te zijn. 



Haarlem, Jan. 1881. w. m. logeman. 



