DE GESCHIEDENIS EN HET TEGENWOORDIG 

 STANDPUNT DER CELLENLEER, 



door Dr. EDUARD STRASBURGER, Hoogleeraar te Jena, 



MEDEGEDEELD DOOR 



Dr. N. MEUESINGB. 



Het was in het midden van September des vorigen jaars dat in de 

 noordelijke Hansestad, het "noordelijk Venetië", te Dantzig, sedert een 

 verloop van 20 jaren , de 53ste vergadering van duitsche natuuronder- 

 zoekers en geneesheeren plaats had. Tal van geleerden wedijverden , 

 elk op zijn gebied, om aan het doel der bijeenkomst luister bij te 

 zetten , hetzij door onderling gesprek , hetzij door voordracht in gespierde 

 taal de vruchten van hunne onderzoekingen mede te deelen en alzoo 

 bij te dragen tot de meer en meer veld winnende overtuiging, dat na- 

 tuur- en geneeskundige wetenschappen één band moeten vormen om 

 met des te scherper blik de natuurverschijnselen te kunnen beoordeelen. 



Onder die geëerde sprekers was ook Prof. eduard strasburger uit 

 Jena, die in algemeene trekken behandelde: "de geschiedenis en het 

 tegenwoordig standpunt der cellenleer." 



Het kwam mij niet ongepast voor, onze weetgierige lezers met den 

 inhoud dezer rede bekend te maken en daardoor misschien nog dezen 

 en genen op te wekken op het voetspoor van den geachten redenaar 

 voort te gaan. 



De grondvormen , die ter volmaking van het lichaam der planten 

 en dieren bijdragen, worden sedert meer dan 200 jaren met den naam 

 van "cellen" bestempeld. Zij verkregen dezen naam van robert 



11 



