TEGENWOORDIG STANDPUNT DER CELLENLEER. 169 



van zelve dat een fijn samengesteld instrument ook een in alle opzichten ge- 

 oefend waarnemer vereischt , ter voorkoming van dwalingen , die er veel 

 toe hebben bijgedragen om het vertrouwen in het mikroskoop te schokken. 



In den loop van de 18de eeuw werd de kennis van het inwendig 

 samenstel der planten zeer bevorderd door de onderzoekingen van caspar 

 friedrich wolff, den beroemden voorvechter der epigenesis; hij be- 

 ijverde zich om het ontstaan van het celweefsel grondig te onderzoeken ; 

 volgens zijn gevoelen waren de jongste plantendeelen gevormd uit eene , 

 met voedingstof doortrokken, geleiachtige massa; het voedingsap zou 

 zich tot droppels ophoopen en deze ten laatste de celruimte vormen. 



In het begin dezer eeuw deed deze theorie der celvorming een we- 

 tenschappelijken strijd ontstaan onder verschillende geleerden. 



Brisseau mirbel, eveneens kurt sprengel waren van oordeel dat het 

 weefsel uit blaasjes ontstaat, die door opname van water in omvang 

 toenemen; voor dergelijke blaasjes werden door hen de zetmeelkorrels 

 gehouden. 



In 1804 schreef het Koninklijk Genootschap te Gö'ttingen een prijs- 

 vraag uit, om zich door hernieuwde mikroskopische onderzoekingen te 

 kunnen overtuigen over het verschillend oordeel der physiologen ten aan- 

 zien van den vaatbouw der planten. Aan die uitnoodiging namen deel 

 ludolf treviranus , link en RUDOLPHi. Daardoor werd op eens een nieuw 

 leven opgewekt in de ontleedkunde der planten. Kudolphi en treviranus 

 hadden zich bij hunne theorieën aan sprengel aangesloten ; link daaren- 

 tegen erkende wel dat de jonge cellen van sprengel zetmeelkorrels wa- 

 ren , liet echter de nieuwe cellen ontstaan tusschen de reeds aanwezige. 



Om dezen tijd hadden de mikroskopen eene groote verbetering on- 

 dergaan en verkregen een geschikter vorm voor wetenschappelijk on- 

 derzoek ; sedert de laatste twintig jaren kunnen de mikroskopen , achro- 

 matisch vervaardigd , voor billijken prijs aangeschaft worden , en ziedaar 

 dus een rijk veld geopend voor den navorscher in het boek der natuur. 



Buiten de reeds genoemde geleerden heeft ook moldenhawer in het 

 begin dezer eeuw zich verdienstelijk gemaakt door zijne onderzoekingen 

 over de cellenleer, waarbij het hem. voor het eerst gelukte de cellen 

 van elkander te scheiden door maceratie. Hierdoor was de mogelijkheid 

 buitengesloten dat de cellen moesten ontstaau als holton in eene 

 samenhangende massa. 



Meijen en mohl nemen eene eerste plaats in bij de ontleedkunde der 

 planten. 



