IETS OVER KOOLSTOF. 181 



en dergelijke plantaardige zelfstandigheden , die aan koolstof rijk zijn. 

 Deze namelijk branden alle met een walmende vlam, omdat een ge- 

 deelte der koolstof niet geoxydeerd wordt, maar zich, zeer fijn ver- 

 deeld, als roet tegen kondere voorwerpen afzet. 



Wanneer men beenderen aan droge destillatie onderwerpt , ver- 

 krijgt men een koolsoort, die been- of ivoorzwart of beenderenkool 

 genoemd wordt, en waarvan het ontkleurend en desinfecteerend ver- 

 mogen nog grooter is dan van houtskool. Deze beide koolsoorten heb- 

 ben namelijk de eigenschap om uit oplossingen kleurstoffen en dikwijls 

 ook chemische lichamen, als arsenigzuur of loodzouten, neer te slaan 

 en kunnen dus daarom worden aangewend tot het zuiveren van lood- 

 houdend of bedorven water, terwijl zij natuurlijk evenzoo met vracht 

 kunnen worden toegepast bij het onderzoek of drinkwater al dan geen 

 looddeelen bevat. 



Evenzoo heeft kool de eigenschap verschillende gassen te kunnen 

 opslurpen, ook wanneer die in water voorkomen en ook hiervan kan 

 men in de huishouding partij trekken. Dit opslurpings vermogen kan 

 door de volgende eenvoudige proef worden aangetoond : 



Wanneer men een stuk gloeiende kool in een bak met kwik dom- 

 pelt om af te koelen en daarna onder een daarop geplaatste klok 

 brengt, die met een gas gevuld is, dan zal het kwik uit de bak in 

 de klok opstijgen, hetgeen natuurlijk bewijst, dat ze nagenoeg lucht- 

 ledig werd , of m. a. w. dat de kool het gas heeft opgeslurpt. 



Echter neemt de kool van alle gassen niet evenveel op; van ammo- 

 niakgas slurpt zij het 90-voud, van koolzuurgas daarentegen slechts 

 het 20-voud van haar eigen volume op. In 't luchtledig geplaatst of 

 aan een hitte boven 100° blootgesteld, geeft de kool het opgeslurpte 

 gas weder terug. 



Men heeft van het opslurpingsvermogen der kool partij getrokken, 

 om mijnen of putten van die gassen te zuiveren welke de ademha- 

 ling onmogelijk maken of schadelijk zijn. Ook van de eigenschap om 

 onzuiver of stinkend water helder en drinkbaar te maken , maakt men 

 in 't dagelijksch leven gebruik , en hierop berust het aanwenden der 

 zoogenaamde "waterfilters." 



De inrichting van de meest bekende en gebruikt wordende filter is 

 de volgende. 



De geheele toestel is een metalen , houten of steenen vat , dat door 

 twee onbewegelijke tusschenschotten in drie ruimten verdeeld is. Het 



12 



