182 IETS OVEE KOOLSTOF. 



onderste schot is met kleine gaatjes doorboord en evenzoo het mid- 

 dendeel van het bovenste , dat echter met een spons bedekt is , om 

 de grovere in 't water drijvende deelen tegen te houden. Het geheele 

 tweede vak is ingenomen door twee zandlagen, die door een grootere 

 laag kool gescheiden zijn. Een kraan in het derde vak stelt het water 

 in staat den toestel te verlaten , terwijl door twee buizen , die naar de 

 beide onderste vakken voeren , de lucht voor het binnendringende water 

 wijken kan. Het is licht te begrijpen dat het vuile water in den bo- 

 vensten bak gegoten, door de spons en zand- en koollaag gefiltreerd, 

 zich geheel gezuiverd in den ondersten bak zal verzamelen. De rol die in 

 de filter het zand op kleiner schaal speelt, zien wij in de huishouding 

 der natuur door de duinen vervullen. 



Een ander gebruik , dat men van het opslurpingsvermogen van kool 

 maakt , is de toepassing der "respirators" , d. w. z. met houtskoolpoeder 

 gevulde toestellen , die voor neus en mond gehouden worden , wanneer 

 men een met schadelijke gassen bezwangerde ruimte binnentreedt. 



Er zijn echter ook voorbeelden, dat kool dit vermogen mistte , maar 

 als 't ware in ruil daarvoor eenige andere niet minder merkwaardige 

 eigenschappen verkregen had. 



Sidot leidde namelijk over eenige in een porceleinen buis geplaatste 

 houtstaafjes , nadat de lucht uit de buis verdwenen was en de staafjes 

 tot de roodgloeihitte gebracht waren — zwavelkoolstofdampen , het- 

 geen een ontleding der zwavelkoolstof ten gevolge had en wel zoodanig , 

 dat de zwavel werd afgescheiden en de koolstof zich aan de houtskool 

 hechtte. 



Die kool was toen aan de oppervlakte metaalglansend , had een grootere 

 dichtheid verkregen , geleidde warmte en elektriciteit goed , absorbeerde 

 gassen slechts in zeer geringe mate en was, wat 't opmerkelijkst is, 

 klinkend. Een bel uit essenhout gemaakt en aan de bewerking onder- 

 worpen klonk even helder als een metalen. 



Zoo als reeds even is aangestipt , heeft kool een ontsmettend of des- 

 infecteerend vermogen , en 't was voor den russischen chemicus lowith 

 weggelegd, dit het eerst te ontdekken en in 1790 aan de wetenschap 

 meê te deelen. Ook aan hem dankt men de kennis van het ontkleurend 

 vermogen der kool. Bij dit ontsmettende vermogen bezit zij nog boven- 

 dien een bederfwerend , en daarvan maakt men in de geneeskunde 

 gebruik , door zweren of kankerachtige wonden er mede te behandelen , 

 terwijl zij om dezelfde reden als tandpoeder kan worden aangewend. 



