IETS OVER KOOLSTOF. 183 



Of koolstof al dan niet gekristalliseerd kan worden, anders dan in 

 den vorm van diamant, moet nog worden uitgemaakt. In de Comp- 

 tes rendus van 't jaar 1867 deelt lionnet meê , dat hij gekristalliseerde 

 kool heeft, verkregen , en wel op de volgende wijze : Hij wikkelde 

 rondom eene lange dunne platinaplaat eene strook bladtin en wel 

 zoodanig dat de oppervlakten der beide metalen nagenoeg aan elkan- 

 der gelijk waren. De dus gevormde spiraal werden in zwavelkoolstof 

 gedompeld , welke door een zwakke elektrische stroom ontleed werd ; 

 de zwavel verbindt zich met het tin en de koolstof zette zich in kris- 

 tallen op den bodem van het vat af. 



Welke waarde deze proef heefb moet nog worden uitgemaakt. 



De koolsoort, die in de menschelijke huishouding de grootste rol 

 speelt , is ongetwijfeld de steenkool , daarom willen wij een enkel woord 

 daarover meedeelen. 



Steenkolen zijn overblijfsels van planten uit een voorwereldlijk tijd- 

 vak, dat men naar hen genoemd en den naam "Steenkolentijdperk" 

 gegeven heeft. 



't Is echter duidelijk , dat voor den overgang van rottende plantaar- 

 dige organismen in steenkool een ontzaglijk langen tijd noodig is. 



Wanneer heden ten dage planten afsterven en wel waterplanten of 

 die welke na hun dood onder water geraken en dus onder afsluiting 

 van de lucht verrotten en bijgevolg het koolzuur dat zij bevatten niet 

 aan de omringende lucht kannen afstaan, dan ontstaat "veen." 



Jaarlijks leven nieuwe planten aan de oppervlakte der aarde , sterven 

 af en bezinken , verhoogen daardoor de laag reeds gevormd veen en 

 oefenen een grootere drukking op de oudere lagen uit. Zoo is de veen- 

 of , als men wil , steenkoolvorming onder den tegenwoordigen toestand 

 der aarde. 



't Ligt echter in de reden te vragen of in den tijd van de steenkool- 

 vorming het koolzuurgehalte der lucht grooter was dan thans. Die 

 vraag zou echter ontkennend moeten beantwoord worden, want we 

 weten dat koolzuur niet alleen in de lucht wordt aangetroffen , maar 

 ook in de aarde zelve. Zoo kan men het in de Hondsgrot bij Napels 

 en op enkele plaatsen^ op Java als uit den grond opstijgend waarne- 

 men , en bruischt het bij Calibas , Selters en op andere plaatsen , in 

 de Zwarte zee uit het water op. 



Het koolzuurgehalte is dus door de steenkoolvorming niet vermin- 

 derd en over duizende jaren zullen de nu bestaande veenen — voor 



