IETS OVER KOOLSTOF. 187 



ten, zoodat het gerekend mag worden in zuiverheid boven steenkool 

 te staan. De voornaamste eigenschappen er van zijn onsmeltbaarheid 

 en onbrandbaarheid (uitgezonderd in zuurstof) , van welke laatste eigen- 

 schap de mensch gebruik heeft gemaakt, door smeltkroezen er van te 

 vervaardigen voor die metalen, waarvan de smelting de hoogste 

 temperatuur vereischt. Hierop maakt alleen platina een uitzondering. 



Van de vetheid en gemakkelijkheid waarmede graphiet afgeeft , heeft 

 men partij getrokken door het vervaardigen van potlooden en het 

 aanwenden als poetsmiddel. 



De scheikundige brodie heeft graphiet met chloorkalium en salpe- 

 terzuur bij 60° behandeld, en beweert dat er dan een zuur met 

 zeer opmerkelijke eigenschappen ontstaat, dat hij acidum graphiticum 

 noemde. Opmerking verdient 't dat kool dit zuur niet oplevert. De 

 koolstof, in dit zuur vervat, heeft volgeus brodie zeer eigenaardige 

 kenmerken en is zoo verschillend van carbonium , dat 't geacht kan 

 worden een nieuw element te zijn, dat zelfs een ander aequivalent- 

 gewicht hebben zou. Hij gaf 't dan ook den naam van graphonium 

 en duidde 't door het teeken Gr aan. (Gr ( . in het acidum graphiti- 

 cum beantwoordt aan C. {3 — de samenstelling van dit zuur zou 

 zijn Gr e H 6 J5 ). 



De derde allotropische toestand van koolstof is , hoewel in de natuur 

 zeldzaam voorkomende , zeker niet de minst bekende ; 't is namelijk 

 het diamant, dat door zijn sterk staalbrekend vermogen en eigenaardig 

 schoone glans als sieraad zeer gezocht is. 



Het diamant wordt op verschillende plaatsen der aarde gevonden 

 en dan niet in vaste gesteenten , maar tusschen het zand en de rots - 

 steen der rivierbeddingen en aanslibbingen, 't Eerst werd diamant uit Oost- 

 Indië naar Europa overgebracht , later vond men 't in Brazilieën , voor 

 korten tijd heeft men ook eenige jaren in Zuid-Afrika diamantvelden ont- 

 dekt — terwijl het waarschijnlijk is dat een onderzoek in de binnen- 

 landen van dit werelddeel nog meer vindplaatsen aan 't licht zal brengen. 

 De kristallen van het diamant behooren tet het reguliere stelsel en 

 komen in vorm overeen met den oktaëder en dodekaëder. 't Is echter 

 voornamelijk door 't slijpen, dat 't voor den mensch waarde krijgt, 

 hoewel ruwe diamanten reeds een eigenaardigen glans vertoonen , die 

 aan geen ander mineraal eigen is , en die de duitsche mineralogen dan 

 ook "diamant-glans'' noemen. 



Verreweg de merkwaardigste eigenschap van het diamant is echter 



