188 IETS OVER KOOLSTOF. 



zijn hardheid, waarnaar men 't vroeger de hardste delfstof noemde; 

 zooals wij echter reeds opgemerkt hebben, kan de hardheid van an- 

 thraciet die van diamant zeer nabij komen. Van die hardheid trekt 

 de mensch practisch nut, door diamant aan te wenden tot het snijden 

 van glas en andere harde zelfstandigheden , en wij voor ons hechteu 

 aan die eigenschap meer gewicht, dan aan de zeer betrekkelijke waarde , 

 waarin diamant zich als versiersel verheugen mag. 



Dat diamant brandbaar is, was reeds langer bekend dan men ge- 

 woonlijk meent. Toch waren de ouden en met hen plinius van zijn 

 onverbrandbaarheid overtuigd. Deze beweerde zelfs dat vuur op diamant 

 volstrekt geen invloed uitoefende, ja het zelfs niet verwarmde. Dat 

 plinius dit van anderen overgenomen heeft t zonder zijn bewering door 

 proefneming bevestigd te willen zien , ligt naar onze meening voor 

 de hand. 



theophrastus en alle latere Grieken noemden den diamant dan ook 

 naar zijn vermeende weerstandsvermogen, o adapocg , hetgeen letterlijk 

 de ontembare , de onbedwingbare , beteekent. 



boyle (1627 — 1691) is de eerste scheikundige geweest die het diamant 

 aan de werking van vuur blootstelde en tot de helaas verkeerde slot- 

 som kwara , dat alle edelgesteenten en wel voornamelijk diamant ge- 

 durende de verhitting overvloedig scherpe dampen uitwasemen. Was 

 deze proefneming dus wat het gevolg betreft mislukt te noemen , zij 

 had een voordeel , namelijk dat zij tot herhaling opwekte — en toen 

 boyle in 1691 overleden was, zien wij hoe reeds in 1694 op last van 

 den Toskaanschen Groothertog cosmus iii te Florence, door de be- 

 roemdste mannen als averani en targioni proeven werden genomen. 



Als gevolg hiervan werd waargenomen, dat, wanneer men een diamant 

 in het brandpunt van eën brandspiegel plaatste, hij na verloop van 

 eenigen tijd , zonder eenig spoor na te laten verdwenen was. Frans i 

 deed lang daarna te Weenen proeven nemen , en toen werd ontdekt 

 dat diamanten door middel van gewone fornuizen geheel konden ver- 

 branden. 



Latore proefnemingen, o. a. ook door lavoisier genomen, toonden 

 aan , dat diamanten , onder afsluiting der lucht verhit , niet vernie- 

 tigd kunnen worden, maar bij toetreding daarvan gasvormig worden. 

 Ook was 't lavoisier, die bewezen heeft dat diamant zuivere koolstof 

 ai Hij plaatste daartoe een diamant in een glazen met zuurstof ge- 

 ivulden ballon. Toen hij dit element door een brandspiegel ontsto- 



