IJS IN STERK VERHITTE RUIMTEN. 193 



ringvormig gebogene strooken koper, die zich tegen de wanden vast- 

 klemden, juist in het midden der buis hing, en welks reservoir zich 

 op een afstand van 1 c.M. van den bodem des cilinders bevond. 



De buis werd nu gedeeltelijk met water gevuld door het nauwe buisje in 

 kokend water te steken en door verwarming lucht uit te drijven. Het 

 water, dat na afkoeling in de buis drong, werd aan de kook gebracht, 

 zoodat de damp de lucht uitdreef en de geheele buis zich met water 

 kon vullen. Nadat deze bewerking eenige malen was herhaald, zoodat 

 geen enkel luchtbelletje meer kon worden opgemerkt, werd het water 

 door verhitting grootendeels uitgedreven en het dunne einde der buis 

 dichtgesmolten. Ten einde dit laatste rustig en zeker te kunnen doen , 

 is het raadzaam bij het ophouden der verwarming het buisje in kwik- 

 zilver te steken, dat natuurlijk veel langzamer opstijgt dan water. 

 Het water in de buis, dat even boven het reservoir van den thermo- 

 meter reikte , lieten wij daarna voorzichtig in een koudmakend mengsel 

 bevriezen, terwijl daarna de buis in horizontalen stand werd gebracht 

 en van boven werd afgekoeld. Vervolgens werd de ijscilinder door 

 aanraking met de hand laugs de wanden gedeeltelijk gesmolten en 

 het daardoor gevormde water naar het afgekoelde uiteinde der buis 

 gevoerd, waar het bevroor. Tijdens deze bewerking, die nog al zorg 

 vereischt, moet de buis nu en dan uit het afkoelend mengsel genomen 

 worden, daar het anders niet mogelijk is de bovenrand van het ijs 

 tot smelting te brengen. Ook moet men haar niet te lang verwarmen , 

 daar het ijs licht te ver wegsmelt. Het gelukte ons op deze wijze een 

 ijscilinder te verkrijgen, die geheel vrij was van de wanden en in welks 

 midden het reservoir van den thermometer stak. 



De buis werd vervolgens verticaal geplaatst en het boveneinde 

 door een klok omgeven , waarin een afkoelend mengsel uit sneeuw en 

 keukenzout bestaande werd gebracht. 



Wat de hoofdzaak betreft , komt dus onze inrichting met die van 

 carnelley overeen : een vrije ijscilinder, waar binnen een thermometer 

 steekt, in eene luchtledige ruimte, die van boven sterk wordt afge- 

 koeld, zoodat de waterdamp geene noemenswaardige spanning kan 

 verkrijgen, 't Geen wij echter met dezen toestel waarnamen, verschilt 

 zeer van zijne ervaring. 



Wij verhitten eerst het benedeneinde der buis in water, waarvan 

 de temperatuur langzamerhand tot kookhitte werd opgevoerd. Geen 

 spoor van smelting van het ijs word waargenomen, doch ook geene 



