DE PALAEONTOLOGISCHE GESCHIEDENIS VAN 

 DE HOEFDIEREN, 



Dr. T. C WINKLER. 



Onder den naam van hoefdieren, Ungulata , of dieren met hoeven , 

 begrijpt men een groep van zoogdieren die zich van alle andere groepen 

 onderscheidt , doordat de dieren die haar samenstellen , hoeven heb- 

 ben , dat is : het lid dat den bodem aanraakt als het dier staat of loopt , 

 is omgeven door een hoornachtig lichaam , den hoef. Buitendien be- 

 zitten de hoefdieren de volgende gemeenschappelijke kenmerken : de 

 schedel is lang, en vooral het aangezichtsgedeelte is zeer verlengd; de 

 kiezen hebben emailplooien en een knobbelige oppervlakte, die door 

 het kauwen afslijt. Het getal der teenen is oneven : 5, 3 , 1, of even : 

 4, 2, en men onderscheidt dien ten gevolge onevenvingerigen, 

 Perissodactyla of Imparidigitata en evenvingerigen, Artiodactyla 

 of Paridigitata. Tot de onevenvingerigen behooren de tegenwoordig 

 levende familiën der olifanten, neushoorndieren , tapirs en paarden. 

 Tot de evenvingerigen behooren de familiën der herkauwende dieren , 

 der zwijnen en der rivierpaarden. 



De groep der hoefdieren, die dus tegenwoordig uit slechts weinig 

 familiën bestaat, was in het tertiaire tijdvak der aardgeschiedenis de 

 rijkste aan vormen onder alle groepen der zoogdieren. Eer wij verder 

 gaan, is het misschien niet ongepast den lezer te herinneren, dat het 

 tertiaire tijdvak, ook wel de tertiaire vormingen geheeten , 

 volgt op het krijttijdvak of de krijtvormingen in de geschiedenis der 



13 



