198 DE PALAEONTOLOGISCHE GESCHIEDENIS VAN DE HOEFDIEREN. 



aarde. De voornaamste onderdeelen der tertiaire vorming worden als 

 de eocene, miocene en pliocene aardlagen, of als het eoce9n, het mioceen 

 en het plioceen onderscheiden : het e o c e e n vormt de oudste en de 

 laagst liggende , het mioceen de middenste , en het plioceen de 

 bovenste en jongste laag der tertiaire vormingen. Op de pliocene lagen 

 volgt, naar boven, het diluvium, en eindelijk, als de jongste van 

 alle aardlagen, het alluvium. Tot de eocene vormingen behooren 

 onder anderen het calcaire grossier van het parijzer bekken, het num- 

 mulietenkalk, het bruinkool, enz. Tot de miocene vormingen rekent men, 

 onder anderen , het molasse in Zwitserland , de nagelfluhvorming , enz. 

 en tot de pliocene vormingen de subapennijnsche vorming, het zand 

 van Eppelsheim, de lagen van Pikermi, enz. Het diluvium omvat, onder 

 anderen, de lagen die in den zoogenoemden ijstijd of de ijs periode 

 zijn ontstaan , de lössvormingen , enz. , en het alluvium bestaat uit zee- 

 ën zoetwaterbezinksels , die in het tegenwoordige tijdvak der aardge- 

 schiedenis zijn gevormd. 



Nu keeren wij tot de hoefdieren terug. De palaeontologen zijn tot 

 de overtuiging gekomen, dat de zoo verschillende vormen der tegen- 

 woordige hoefdieren van een gemeenschappelijken stamvorm afkomstig 

 zijn, een dier dat waarschijnlijk in het krijttijdvak onzer aardge- 

 schiedenis heeft geleefd. Dit onbekende dier uit den krijttijd stelt men 

 zich voor als een dier met aan eiken poot vijf gelijkvormige, met 

 hoeven bekleede teenen, met een volledig gebit van 44 tanden, en 

 met kiezen met glazuurplooien. Tot heden zijn er nog geen overblijf- 

 selen van dat dier gevonden, maar men kent een aan dat onderstelde 

 dier waarschijnlijk zeer naverwante familie van hoefdieren , die in het 

 begin van den tertiairen tijd heeft geleefd, en welker beenige overblijf- 

 selen in de onderste lagen van het eoceen zijn gevonden. Deze oudste 

 familie der hoefdieren , die men vooloopig als den eersteling van de groep 

 der hoefdieren mag beschouwen, is in 1846 door den engelschen palaeon- 

 toloog owen Coryphodon geheeten. ' Later beschreef hébert de overblijf- 

 selen van coryphodon die in Frankrijk zijn gevonden 2 . De overblijfselen 

 in Engeland gevonden, komen uit het London-clay , en die in Frankrijk 

 voorkomen , lagen aan de basis van het argile plastique. 



Vele beenderen van den coryphodon zijn in Noord-Amerika in de 



1 Owen, British fossil mammals and birds, p. 299. 

 ' Annales des sciences naturelles, T. VI. p. 87, 1856. 



