DE PALAEONTOLOGISCHE GESCHIEDENIS VAN DE HOEFDIEREN. 205 



laeotherium dan op die van den rhinoceros. Gelijk bij dit laatste 

 dier bezit het dijbeen een derden trochanter of draaier, en een diepe 

 groef voor den ronden heupband. De pooten zijn dik en kort, doch 

 zij gelijken in wezenlijke kenmerken op die van echte onevenvingerigen, 

 met aan de voorpooten vier en aan de achterpooten drie teenen (zooals 

 bij den tapir) welker vormen zeer veel gelijkheid hadden met die van den 

 rhinoceros. (Fig. 5 en 6). Prof. marsh zegt onder anderen het volgende over 

 de kenmerken van de Brontotheriden : ' "Als wij de Brontotheriden 

 vergelijken met de eveneens reusachtige Dinoceraten van het eoceen, 

 blijkt het dat er vele punten van overeenkomst tusschen deze beide 

 familiën bestaan. Vooral blijkt dit in de hoornpitten, die hoorns ge- 

 dragen hebben en die bij paren gerangschikt staan , in het maaksel 

 der ledematen, en in de korte en dikke teenen. Doch de verschillen 

 tusschen deze twee groepen zijn grooter dan de overeenkomsten. Bij 

 Brontotheriden vindt men slechts een enkel paar hoornpitten, en geen 

 kam rondom den schedeltop. De structuur en het getal der tanden zijn 

 verschillend , terwijl de kleine hoektanden en de zeer groote kiezen een 

 groot contrast vormen met de lange slagtanden en kleine kiezen van 

 de Dinoceraten. De laatsten hadden bovendien twee groote uitsteeksels 

 op eiken tak der onderkaak, platte halswervels, een dijbeen zonder 

 derden trochanter, en ten minste één bijkomenden teen aan eiken voet. 



"Onder de kenmerken waarom deze groep van dieren onder de slurf- 

 dieren gerangschikt moet worden , moet ik wijzen op de groote uit- 

 gestrektheid van den rand om het hoofd van het opperarmbeen , de 

 korte, dikke teenen, en de late vereeniging van de epiphysen met het 

 lichaam der lange beenderen. Dit laatste kenmerk schijnt voornamelijk 

 voor te komen bij zoogdieren van een groote gestalte, en toont waar- 

 schijnlijk een zeer laat rijp of volwassen worden en een zeer langen 

 levensduur aan." 



De familie der Brontotheriden staat door de boven- en midden-eocene 

 familiën van den Diplacodon en den Palaeosyops in verband met de 

 familie van den Limnohyus , die waarschijnlijk onmiddellijk van den 

 coryphodon afstamde. Alle bekende overblijfselen dor Brontotheriden 

 werden in het oosten van de noord-amerikaansche Rocky Mountains, 

 in de miocene lagen van Dakota, Nebraska, Wyoming en Colorado 

 gevonden. 



1 American journal of science and arts. T. XI. 1872. 



