DE PALAEONTOLOGISCHE GESCHIEDENIS VAN DE HOEFDIEREN. 



213 



een derde verwant geslacht, Epihippus, dat volkomen op orohippus 

 geleek, wat zijn teenen betrof, doch slechts in zijn tanden verschilde. 

 In de onderste lagen van de volgende vorming , het mioceen , komt 

 een ander paardachtig dier voor , de Mesohippus. Dit dier was zoo groot 

 als een schaap , en had drie bruikbare teenen en een rudiment van den 

 vijfden teen aan den voorpoot, en slechts drie teenen aan den achter- 

 poot (Fig. 10). Het ondereinde van de ellepijp is zeer verdund, en 

 ook het kuitbeen is gebrekkig ontwikkeld. Een weinig hooger in het 

 mioceen heeft men het verwante geslacht Miohippus gevonden , met 

 drie teenen voor en achter, en de buitenste of vijfde teen tot een 

 zeer klein overblijfsel gereduceerd. De ellepijp heeft haar ondereinde 



Fig. 11. 



JL 



1. Voorpoot. a, Spaakbeen. 

 II. Achterpoot. b. Ellepijp. 



2 . Tweede teen . c . Scheenbeen . 



3. Derde „ d. Kuitbeen. 



4. Vierde „ 



5. Rudiment van den vijfden teen. 



van Miohippus . 



verloren, en het kuitbeen is ook reeds zeer verkort en dun (Fig. 11). 

 In het boven het mioceen gelegene plioceen vindt men een drieteenig 

 paard, zoo groot als een ezel, Protohippus (Fig. 12), overeenkomstig 

 met het europeesche Hipparion ; en nog hooger vindt men een dier, 

 Pliohippus , zeer veel gelijkende op het tegenwoordige paard, met slechts 

 één teen aan eiken voet (Fig. 13) en de rudimenten van twee of 

 drie teenen. De ellepijp is bijna geheel met het spaakbeen , en het kuit- 

 been met het scheenbeen versmolten. En even hooger in het plioceen 

 verschijnt een echt paard, Equus fraternus leidy (Fig. 14), volkomen 

 gelijk aan het tegenwoordig levende Equus caballus. 



14 



