220 EENE WANDELING DOOR DEN VULKANISCHEN EIFEL. 



Het bronwater van deze plaats , dat in oude tijden zulk eene ver- 

 maardheid had, was geheel in vergetelheid geraakt; niet lang gele- 

 den maakte men er eene scheikundige analyse van , en het bleek , dat 

 het veel overeenkomst had met het bronwater van Carlsbad; en daar 

 het dezelfde bestanddeelen bevat , hoewel in minder groote hoeveelheid , 

 is het niet te verwonderen dat Bertrich in de laatste jaren al meer 

 en meer bezocht wordt door hen, wier beurs eene kuur te Carlsbad niet 

 toelaat. Het schijnt dat het een zeer gunstigen invloed heeft op per- 

 sonen, die een gevoelig zenuwstelsel bezitten. 



Als men het dorp doorwandelt, komt men aan bet vrij groote bad- 

 hotel, dat door zijne prachtige ligging een aangenamen indruk maakt; 

 het is omgeven door een vrij grooten tuin, waarin zich een vijver en 

 een muziektent bevinden. Zooals hierboven reeds is opgemerkt, begint 

 bij Bertrich het eigenlijke vulkaneugebied ; ik was dan ook daarheen 

 gegaan om de vulkanen in den omtrek te bestudeeren ; ook hun die 

 slechts reizen voor hun genoegen , is een bezoek aan de vulkanen van 

 Bertrich wel aan te raden. 



Het best is den weg te volgen , die zooeven beschreven is ; doch voor 

 wij verder gaan nemen wij onzen intrek in het badhötel. 



Toen ik met mijn reisgenoot daar aankwam, bleek ons dat wij juist 

 een goed uur hadden gekozen om op weg te gaan , daar wij om 12 uur 

 te Bertrich aankwamen. Om 1 uur gaat de bel voor de table d'hötes 

 en er bleef ons das nog een uur over om ons op te frisschen en wat uit te 

 rusten. Wij troffen aan tafel uitsluitend Duitschers aan , en den meesten 

 was het aan te zien , dat zij hier tot herstel van gezondheid waren. 



Na het eten begaven wij ons, na ons wegens de warmte zoo dun 

 mogelijk gekleed te hebben, op weg en wapenden ons met een geolo- 

 gischen hamer en een van touw geknoopt net, tot berging van de 

 steensoorten , die wij op onze wandeling vinden zouden. 



Steeds den loop van de üesbach volgende, bereikten wij weldra een 

 punt, waar een wegwijzer de richting naar het dorp Hontheim aanwees. 

 Dezen weg inslaande zagen wij spoedig rechts van den weg een pad, dat 

 door dicht geboomte naar de beroemde "Kasegrotte" voert. De Kase- 

 grotte, ook "Kasekeller" genaamd, is een hol, dat men gebroken 

 heeft in een lavastroom , die tot aan de uitmonding van de Erbisbach 

 in de üesbach , den rechteroever van deze laatste rivier uitmaakt. 

 Dezen lavastroom kan men een poos langs eerstgenoemd riviertje 

 volgen ; dan gaat hij een weinig verder op den rechteroever over en 



