EENE WANDELING DOOR DEN VULKANISCHEN EIFEL. 229 



vertoonec. De bodem van den krater is met een klein meer bedekt. 

 Daalt men in den krater af en onderzoekt men de steenen, die overal 

 verspreid liggen, dan kan men zich een goed denkbeeld vormen van 

 de werkingen, die hier hebben plaats gehad; stukken lava, die in een 

 gloeiend vloeibaren toestand uit den krater werden geworpen , kregen 

 daardoor een gedraaiden vorm ; brokken van het omringende gesteente 

 (Devonschiefer) werden medegenomen en door de hitte verglaasd ; in een 

 woord , er valt niet te twijfelen aan de groote hitte die hier ontwik- 

 keld werd. Behalve dezen krater bestaat de Mosenberg nog uit twee 

 andere , die evenwel niet zoo duidelijk zijn waar te nemen ; de zuide- 

 lijkste, die aan de andere zijde van den weg is gelegen, is op vele 

 plaatsen afgebroken , zoodat men den kratervorm niet zoo schoon kan 

 waarnemen ; uit dezen krater vloeide een lavastroom , die zich ver 

 zuidwaarts uitbreidde en die in zijn loop gestuit werd door een berg- 

 rug, welke weder uit Devonschiefer bestaat. 



De Mosenberg maakt uit de verte gezien een somberen indruk, en 

 hoewel hij met zijne omgeving ver van de overige vulkanische punten 

 in den Eifel verwijderd is en niet in de lijn valt , die men van Bertrich 

 uit naar het N.-O. trekken kan, hebben hier met des te meer kracht 

 de onderaardsche elementen gewoed. 



Wij vervolgen nu den weg, dien wij van Bettenfeld gekomen zijn 

 en bereiken na een goed uur weder Manderscheid. 



Om van Manderscheid het Eifelgebergte weder uit te komen, kan 

 men óf over Daun naar Gerolstein gaan , waarbij men dan tegelijk de 

 vulkanische omstreken van het eerste plaatsje in oogenschouw kan 

 nemen , óf naar Kyllburg gaan , dat ten N.-W. van Manderscheid ligt. 

 De weg naar Kyllburg loopt door een prachtige bergstreek en het is 

 het best om die per diligence afteleggen , daar men dan op zijn gemak 

 kan genieten. 



Na vier uren in de ouderwetsche diligence te hebben doorgebracht, 

 komt men te Kyllburg aan, dat aan de Kyll gelogen is; men ziet hier 

 dat de rotsen uit bonten zandsteen bestaan, die daar overal uitgehou- 

 wen wordt, om tot molensteenen verwerkt te worden. 



Kyllburg is amphitheatersgewijs op eene hoogte gebouwd en ligt aan 

 de spoorbaan die van Keulen naar Trier gaat. 



Onze wandeling is hier ten einde. Den lezer, die geduld genoeg heeft 

 gehad haar in verbeelding met ons mede te maken , zal bet zeker niet 

 berouwen, indien hij onze gebrekkige beschüjving aan de werkelijkheid 



