SALLAND. 237 



Diep in het bosch verscholen en van den weg niet zigtbaar, ligt het 

 huis met den vriendelijken moes- en bloemtnin er voor en aan de achter- 

 zijde een wijd uitzigt over weilanden op de begroeide hoogere zand- 

 gronden van Lenthe en Hohenhorst. Dit huis was , dank zij zijn gast- 

 vrije bewoners, eenige zomerdagen mijn botanisch station, van waar 

 ik den omtrek doorwandelde. — Daar kon ik 's morgens vroeg in den 

 bloemtuin dwalen en 's avonds het vee in de verre weiden zien rusten ; 

 daar had ik zelfs een laboratorium, waar mijn gevonden planten als 

 een heiligdom bleven gespaard voor stoffende en vegende dienstboden; 

 daar had ik vrienden, die ook hunne vreugde vonden in de natuur en 

 met mij medewerkten, 't Is een vreemd gevoel als we van den walm 

 en het rumoer eener Haarlemsche kermis op eens worden verplaatst 

 in zulk een plegtige stilte, waar alleen het spoorfluitje zeer in de verte 

 de eenige wanklank is! Maar vele menschen zijn niet vatbaar voor dit 

 genot. Zij zouden zich buiten doodelijk vervelen. Zij gaan naar Tyrol 

 of naar den Hartz ; nu ja, liever nog naar Wiesbaden of Ostende — 

 maar in Overijssel 



Ongeveer een kwartier oostwaarts vandeHorte, op meer zandigen, 

 heuvelachtigen bodem, ligt een uitgestrekt boschrijk park, met vijvers 

 en weiden, hooge boomen en zonnige heuvels met eikenboschjes. De 

 naam Mataram op de zware steenen beeren van het altijd openstaand 

 ijzeren hek, herinnert ons aan het groote Javaansche rijk, het laatste 

 overblijfsel van Java's oude heerlijkheid en van de magt der Oostin- 

 dische Compagnie. 



Een breede zonnige laan brengt ons voor het verlaten huis , een groot 

 kasteelachtig gobouw in den stijl der vorige eeuw. Het is geheel ge- 

 sloten en aan alle kanten in verval. De kozijnen zijn nagenoeg verveloos 

 met gekronkelde barsten , de zwarte luiken kromgetrokken door de 

 brandende zon; het gras schiet overal op tusschen de steenen van het 

 bordes, de zitbanken voor den hoofdingang zijn schier uiteengevallen. 

 Te midden van de groene natuur en bij de heldere middagzon is dat ver- 

 laten huis eeu somber beeld van den dood. Een bouwval kan ons aan- 

 genaam stemmen , want zijn verleden is te lang voorbij ; hij is reeds 

 in 't landschap overgegaan als een natuurbeeld ; — een vervallen maar 

 nog niet onbewoonbaar huis wekt huivering als een lijk boven aarde. 



De boschflora is hier goed vertegenwoordigd. De wilde tulp groeit 

 hier in het voorjaar; de gele Balsamine is aan de slootkanten vrij 

 talrijk; de Bottelroos, het Robbertskruid , het Lelietje der dalen en 



