242 SALLAND. 



der botanische wetenschap. De studie van het leven leidt tot de kennis 

 der natuurkrachten , maar wat die krachten bezielde , spreekt het dui- 

 delijkst uit de vormen. 



Houden we dit in het oog als de waarheid der waarheden, dan 

 begrijpen we waarom we een bloem schoon vinden , — dan erkennen wij 

 eenigszins den grond van ons genot in het Schoone — en is het Schoone 

 werkelijk een hemelsche verschijning. 



Langs het bosch is eene breede donkere laan , van het digte hout 

 gescheiden door een begroeiden wal en een half uitgedroogde sloot. 

 Daar is de plantengroei het weligst , en vond ik het Speenkruid (Scro- 

 phularia nodosa) y de hooge blaauwe bloemaren der Veronica longifolia, 

 de witte Bertram (Achillea Ptarmica) de Hieracium tridentatum , wiens 

 bijnaam zeer juist door zijn bladen wordt uitgedrukt , het Salomonszegel 

 (Convallaria multiflora), de Gamander (Teucrium Scorodonia), de Stipstaart 

 (Bridens tripartita), de rankende Helmbloem (Corydalis claviculata) , het 

 bevallige Eenblad (Majanthemum bifolium) met zijn bleekroode bessen, 

 het Zwartkoorn (Melampyrum pratense). Ook de boomen hebben meer 

 verscheidenheid. De vogelkers , de hulst , eschdoorn en voelbessen groeijen 

 in menigte onder de berken en dennen en overschaduwen op hunne 

 beurt de gagel, de vossebessen en de breede varens (Polystichum cris- 

 tatum en P. spinulosum) . 



Het meest eigenaardig is hier Veronica longifolia, die in het naburige 

 Duitschland zeer algemeen is, maar westwaarts slechts zeer zeldzaam 

 voorkomt , evenals de Anemone Pulsatilla op den Paaschberg bij Ter Borgh 

 en op de Bronsbergen bij Zutphen, en de Tijloos (Colchicum autumnale) 

 bij Kampen haar westelijken grens hebben bereikt. 



Zouden deze planten ook kunnen bewijzen dat de duinenreeksen , die 

 van zuid tot noord door Gelderland en Overijssel loopen, niets anders 

 zijn dan het afslijtsel der Duitsche bergen , dat eenmaal bij het weg- 

 trekken der zee, toen het diluvium droog kwam , duinen heeft gevormd? 



Digt bij de kronkelende Vecht worden de zandheuvels hooger en 

 eindigen in een steile hoogte met dennen begroeid, van waar men een 

 heerlijk uitzigt heeft op de door grazige weiden omzoomde rivier. 



Tusschen Dalfsen en Ommen groeit in lage weilanden langs de Vecht 

 de Inula Britannica (Alant) met groote gele, Asterachtige bloemen. 

 Deze plant is bij ons niet bepaald zeldzaam , doch komt alleen hier en 

 daar in groepjes voor, het meest langs de groote rivieren, zooals de 

 Waal en de Lek, verder bij 's Hertogenbosch en op Schiermonnikoog. 



