DE PALAEONTOLOGISCHE GESCHIEDENIS VAN DE HOEFDIEREN. 245 



gemakkelijker voeding en een krachtbesparende beweging niet ver- 

 kregen hebben , zijn uitgestorven. 



Die voor de voeding en de beweging gunstigste voorwaarden heeft 

 eigenlijk slechts een enkele familie der onevenvingerigen volkomen ver- 

 kregen, namelijk die van het paard. De neushoorndieren en tapirs be- 

 staan tegenwoordig nog slechts in een gering getal van individu's , en 

 zij hebben hun tegenwoordig bestaan alleen aan bijzonder gunstige 

 plaatselijke verhoudingen te danken: zij brengen hun leven door in 

 afgelegene moerassen en eenzame , vochtige bosschen , die voor de meeste 

 dieren, welke met hen in den strijd voor het bestaan konden treden, 

 ontoegankelijk zijn. Wij mogen dan ook de neushoorndieren en tapirs 

 als uitstervende familiën beschouwen, zoodat slechts het paard alleen, 

 onder alle onevenvingerigen, als overwinnaar uit den strijd voor het 

 bestaan te voorschijn is gekomen. 



De boven opgeworpene vraag wordt nog beter beantwoord, als wij 

 de voorrechten nagaan , die de familie van het paard boven alle andere 

 familiën der onevenvingerigen bezit. Het gebit van het paard is niet 

 zoo volledig als dat van de oude eocene onevenvingerigen , die 44 tanden 

 bezaten, namelijk in elke kaakhelft 3 snij tanden , 1 hoektand , 3 valsche 

 kiezen en 4 echte kiezen ; maar de kiezen van het paard zijn krachtige 

 vierzijdige zuilen met een breede kroon of kauwvlakte , en de valsche 

 kiezen hebben bijna den zelfden vorm als de echten , zoowel in de boven- 

 als in de onderkaak : beide soorten van kiezen zijn door een dikke 

 cementlaag omhuld, die ook de zoogenoemde merken of groeven om- 

 ringt. Die gelijkheid van de valsche en de echte kiezen vinden wij ook 

 bij de tegenwoordig levende neushoorndieren en tapirs. Daarentegen 

 zijn de valsche en de echte kiezen bijl de oude eocene onevenvingerigen 

 ongelijk van vorm, dat is de valsche kiezen zijn kleiner en spitser dan 

 de echte kiezen, en beide soorten van kiezen hebben geen cementlaag. 

 Zóó zijn de kiezen van Coryphodon , van Lophiodon, van Eohippus en bij de 

 geslachten Propalaeotherium en Paloplotherium , die een zijtak van de fami- 

 lie der palaeotheriden vormen. Het geslacht Palaeotherium echter vertoont 

 ons valsche en echte kiezen van bijna gelijke gedaante, en het zelfde 

 vinden wij ook bij de kiezen van zijn onder- en bovenmiocene nako- 

 melingen , namelijk bij het Anchitherium en bij het Hipparion , dieren 

 die wij als de miocene voorvaders van de tegenwoordige europeescho 

 paarden hebben leeren kennen. Wij mogen, op grond van onze kennis 

 van het gebit en vooral van de kiezen van het palaeotherium, er niet 



