252 DE PALAEONTOLOGISCHE GESCHIEDENIS VAN DE HOEFDIEREN. 



In de diplacodon-lagen van het boven-eoceen is het selenodont-ge- 

 bit , zooals het bij de meeste tot heden in deze aardlagen gevondene 

 evenvingerigen voorkomt, niet meer twijfelachtig. Deze dieren zijn allen 

 klein, en behooren tot drie verschillende geslachten. Een daarvan, 

 Eomeryx , gelijkt vooral in zijn geraamte veel op den Homacodon en 

 heeft vier teenen , doch de tanden vertoonen duidelijke halfmaanvor- 

 mige merken , en een gedeeltelijken overgang tot de hyopotamustan- 

 den uit het eoceen. Het tweede geslacht, Parameryx , is ook na ver- 

 want met Homacodon , doch het is duidelijk een uitlooper van den hoofd- 

 stam, daar dit dier aan den achterpoot slechts drie teenen heeft. De 

 duidelijkste selenodont in het boven-eoceen is Oromeryx, die verwant 

 schijnt te zijn aan de thans levende familie der herten of Cerviden : 

 hij is de oudst bekende vertegenwoordiger dezer groep. 



In het onder-mioceen van het westen zijn geen echte halfmaantandige 

 evenvingerigen gevonden , behalve een enkele soort van Hyopotamus ; 

 maar in de daarboven gelegene lagen van het midden-mioceen komen 

 overblijfselen van Oreodontiden in zulk een menigte voor, dat 

 zij ons bewijzen dat deze dieren in groote kudden aan de oevers der 

 meren geleefd hebben, waarin hunne beenderen begraven zijn geworden. 

 Deze meren of kommen vormen de thans bestaande steppen in het ter- 

 ritorium Dakota , die door de voormalige fransche kolonisten zoo tref- 

 fend mauvaises terres zijn genoemd. Het oudste geslacht dezer groep is 

 Agriochoerus , dat zeer veel op den ouderen Hyopotamus en op den nog 

 ouderen Eomeryx gelijkt, zoodat wij niet mogen twijfelen of zij behoo- 

 ren allen tot den zelfden stam. Typische Oreodonten zijn de geslachten 

 Oreodon en Eporeodon, die zeer gepast door leidy "herkauwende zwij- 

 nen" zijn geheeten. De echte Oreodons, die zeer talrijk waren in het 

 oostelijke gedeelte der Rocky Mountains , waren ongeveer zoo groot als 

 de thans levende pecari's , terwijl de bijna tweemaal zoo groote Epo- 

 reodon in het mioceen van de Zuidzeehelling dier bergen zeer ver- 

 spreid is. 



In de volgende plioceenvorming , op beide zijden van de Rocky Moun- 

 tains , is het geslacht Merychyus een der voornaamste vormen : het zet 

 den tak uit het mioceen voort, waar de echte Oreodons uitgestorven 

 zijn. Behalve dit hebben wij het geslacht Merycochoerus , dat met het 

 laatstgenoemde zoo verwant is , dat beiden door verscheidene natuur- 

 kenners tot één vereenigd zijn. Met het einde van het pliocene tijdvak 

 eindigt plotseling deze reeks van eigenaardige herkauwende dieren; 



