2 54 DE PALAEONTOLOGISCHE GESCHIEDENIS VAN DE IIOEFDIEREN. 



oogkuil , cn zij bezitten vier gescheidene middenvoetsbeeudereu , ofschoon 

 het tweede en het vijfde zeer dun zijn. In het boven-plioceen heeft men 

 een vrij groot echt hert ontdekt. In het diluvium komen herten , elan- 

 den en rendieren bij elkander voor: het rendier veel zuidelijker dan 

 zijn tegenwoordige woonplaats. In de holen van Zuid-Amerika zijn over- 

 blijfselen van herten gevonden , en ook twee soorten van antilopen, 

 waarvan de eene tot een nieuw geslacht, Leptotherium , behoort. 



De holhoo ruige herkauwende dieren schijneu in Noord 

 Amerika niet verder achternitgevoerd te kunnen worden dan in 

 het onder-plioceen , en hier ziju tot heden slechts twee soorten van 

 bison ontdekt. In het diluvium was dit geslacht door vele indivi- 

 du's en verscheidene soorten vertegenwoordigd, waarbij sommigen van 

 een belangrijke grootte. De muskus-os, Ovibos , was in dit tijdvak 

 niet zeldzaam , en zijn overblijfselen zijn ver verspreid. 



Ontwijfelbare overblijfselen van echte schapen , geiten en giraffen 

 zijn er tot heden niet in Nooid-Amerika gevonden. 



Beschouwen wij nu de fossiele selenodonton der Oude We- 

 reld, dan leeren wij van kowalevsky het volgende : 



Als een der rijkste en tevens een der oudste familiën , die wij in 

 het eoceen aantreffen , en die zekerlijk nog van de evenvingerigen uit 

 hot krrjttijdvak moet afstammen, kuunen wij de familie der byopo- 

 t a m i d e n (waartoe kowalevsky ook deanthracotheriën en 

 de choeropotamen rekent) beschouwen. Wij vinden vele verte- 

 genwoordigers van deze familie te Mauremont in het kanton Waadt 

 en te Egerkingen in het kanton Solothurn in Zwitserland. Verschei- 

 dene soorten verschillen zoo aanmerkelijk in lichaamsgrootte, dat men 

 niet zou gelooven dat zij tot ééne familie bohoorden. In deu eocenen 

 en onder-miocenen tijd waren de hyopotamiden even rijk en menig- 

 vuldig ontwikkeld als de herkauwende dieren in onzen tijd. Tot de hyo- 

 potamiden behooren, behalve de bovengenoemde anthracotheriën en 

 choeropotamen , ook de hyopotamen en de r h a g a t h o r i ë n. 

 Alle vier geslachten vertoonen een groote overeenkomst in hun tandstelsel, 

 dat zich bijzonder onderscheidt door dat de kiezen der bovenkaak uit 

 vijf lobben of halve manen bestaan, waarvan drie zich aan de voor- 

 en twee aan de achterhelft van de kies bevinden. 



De volgende familie of groep van selenodonte evenvingerigen welker 

 geraamte ons voldoende bekend is, zijn de anoplotheriden, 



