DE PALAE0NT0L0G1SCHE GESCHIEDENIS VAN DE HOEFDIEREN. 255 



waartoe kowalevsky Anoplotherium , Diohobune bavarica en Anisodon 

 rekent, üe afstamming van het anoplotherium is ons volkomen duis- 

 ter; de rudimenten van den tweeden en vijfden teen, die alle anoplo- 

 theriden vertoonen , bewijzen dat deze vorm van een vierteenig dier 

 afstamt , doch die stamvorm is ons volkomen oubekend. Vele bijzon- 

 derheden van het geraamte, de eenvoudige vorm der kiezen van de 

 ondeikaak, die uit niet geslotene halve maneu bestaan, en een groote 

 gelijkheid met kiezen vau onevenviugerigen vertoonen, bewijzen ons 

 dat deze tak zeer oud is , dat is , ontsproten zeer dicht bij de plaats 

 waar de hoefdierstam zich splitste. De ledematen van het anoplothe- 

 rium zijn tot twee middenteenen gereduceerd. De kiezen dor boven- 

 kaak zijn vijflobbig , zooals bij bijna alle eocene en miocene selenodon- 

 teu. Merkwaardig is bij anoplotherium, vooral bij de gewone soort 

 uit het gips van Parijs, de lange, bijna tot op den grond reikende 

 staart, die, naar de meening van cvjvier, het dier tot zwcmmou en 

 duiken in staat stelde. De soorten verschillen in grootte , volgens zit- 

 tel, tusschen den ezel en het zwijn , en zij worden slechts in eocene 

 lagen gevonden. 



Men beeft het anoplotherium als een overgang of verbinding tus- 

 schen de herkauwende dieren en de zwijnachtigo dieren beschouwd. 

 Doch kowalevsky meent, dat het auoplotherium een zijtak van de 

 groep der evenvingerigen is, die zijn toppnnt bereikt heeft en spoor- 

 loos verdwijnt, zondrr nakomelingen na te laten. Niet slechts de 

 bouw der ledematen en der meeste beenderen van het geraamte, maar 

 ook die der tanden veroorloven ons niet in de anoplotheriën eenige 

 verwantschap met de herkauwende dieren te zien. 



De Xiphodon vertoont een vorm dien men tussebeu de eocene hyo- 

 potamiden en de anoplotheriën kan plaatsen. De xiphodouten wijken 

 van de anoplotheriën af, door den vorm van het rolvormige gevvrichts- 

 uitcinde van den bovenarm , en door eenige andere verschillen in het 

 geraamte. Vooral echter verschilt Xiphodon van de anoplothoriëu dooi- 

 den bouw van zijn tanden, en wel van de kiezen der ondorkaak iu 'I, 

 bijzonder. Deze kiezen hebben volkomen de zelfde gedaante als die der 

 herkauwende dieren, terwijl zij bij de anoplotheriën geheel anders zijn 

 gevormd; in elk geval staan zij dichter bij de kiezen der onderkaak 

 van den hyopotamus, dan bij die der anoplotheriën. De valsche kiezen 

 in de boven- en onderkaak van xiphodon zijn zonderling verlengd en 

 zeer scberp, en vandaar de naam dien men aan dit dier gegeven 



