DE PALAE0NT0L0G1SCHE GESCHIEDENIS VAN DE HOEFDIEREN. 257 



lijn gaat voort in het geslacht Hyacomoschus , en geeft een zijtak af 

 die in het hedendaagsche dwergrnuskusdier, Tragulus, uitloopt. Maar vroe- 

 ger reeds , in het onder-mioceen , ontsproot er een andere zijtak nit den 

 hoofdstam, die met den Gelocus begint, en in de hedendaagsche gewei- 

 dragende en holhoornige dieren eindigt. 



Kowalevsky houdt den Gelocus voor het oudste herkauwende dier, 

 dat wij kennen. Het gebit van dit dier, ofschoon verwant aan dat 

 der traguliden , onderscheidt zich daarvan toch , door dat de valsche 

 kiezen der onderkaak niet zoo scherp zijn, en meer op die der herten 

 gelijken. Kowalevsky kent slechts twee snijtanden der onderkaak; in 

 de bovenkaak zijn geen snijtanden aanwezig; het dier heeft dus reeds 

 het karakter van een herkauwend dier aangenomen. De pooten van 

 den Gelocus in volwassenen staat bestaan uit twee zwak vergroeide 

 middenvoetsbeenderen. Het boveneinde van den middenvoet is door 

 een volledig gewricht met de onderste oppervlakte der voetwortel- 

 beenderen vereenigd; in den voorpoot is het mediale handwortelbeen der 

 onderste rij , het os trapezoideum , reeds met het middenste der onderste 

 rij , het os magnum , vergroeid , en het derde middenvoetsbeen breidt zich 

 over deze beenderen uit. Het zelfde zien wij in den voetworfcel van den 

 achterpoot , waar de mediale en middenste beenderen der onderste rij , 

 het os cuneiforme II en III , vergroeid zijn , en gemeenschappelijk het 

 vergroote derde middenvoetsbeen dragen. De wigvormige beenderen 

 zijn niet met het centrale voetwortelbeen , het os naviculare , vergroeid , 

 zooals bij de traguliden , maar vertoonen de zelfde verhouding als bij 

 de herten. Het scheepsgewijze been is reeds met het teerlingbeen , os 

 cuboideum , het laterale voetwortelbeen der onderste rij , vereenigd , en 

 beide te samen vormen het bekende os cubo-naviculare der herkauwende 

 dieren. De onderste einden der twee vergroeide middenvoetsbeenderen 

 zijn van voren geheel glad, dat is, de rol voor het gewricht met het 

 eerste kootje blijft nog tot het achterste gedeelte bepaald, zooals bij 

 de hyopotamen en traguliden , en omringt niet het geheele onderste 

 gewrichtseinde, zooals dat bij alle latere, en ook bij de tegenwoordige 

 herkauwende dieren het geval is. 



Kowalevsky ziet in den Gelocus den e e n i g e n vorm welke door 

 zijn langzame en onafgebrokene ontwikkeling en vermenigvuldiging in 

 de navolgende lagen van het mioceen, de oorsprong onzer tegenwoordige 

 herkauwers-fauna geworden is. Dezo vorm is op den trap, waarop wij 

 hem voor het eerst zagen verschijnen, in al zijn kenmerken zoo vol- 



