SALLAND. 



DOOR 



F. W. VAN EEDEN. 



(Vervolg en slot van pag. 243.) 



Het kasteel Rechteren met zijn sombore graauwe maren en zwaren 

 toren ligt voor ons. — Dat is nog een werkelijk kasteel , met een wal , 

 eeti brug, een ridderzaal en een bnrgtvrouw. Weinig adellijke ge- 

 slachten in Noderland kunnen zich beroemen, sedert de middeleeuwen 

 ongestoord in het bezit van hunne oude residentiën te zijn gebleven. 

 De meeste kasteelen zijn op andere eigenaars overgegaan ; de heden- 

 daagsche adel is meerendeels van jongere dagteekening. Alleen in 

 de uithoeken des lands vindt men nog een spoor van die geweldige 

 magt in den staat , die door de opkomst der steden is vernietigd. 



In 1233 , toen aan Zwolle stadsregten werden gegeven , kwamen vele 

 bewoners van den omtrek zich daar vestigen , om veilig te zijn voor 

 de kasteelen van Rechteren , Voorst , Boekhorst en Eerde. Do lange 

 weg der beschaving heeft ous van de roofburgten geleid tot de bede- 

 laarsgestichton. 



De IJssel en de Vecht zijn nog rivieren uit den ouden tijd. Zij be- 

 hooren niet meer thuis in onze eeuw van rcgte wegen en kanalen. 

 Thans legt men er zich op toe, de rivieren zoo regt mogelijk te ma- 

 ken, hier wat af te nemen, daar wat bij te voegen on zoo do hinder- 

 lijke bogten te doen verdwijnen. Dit noemt men "normaliseren". 

 Als de oude riviergoden nog eens konden opduiken uit het riet , zouden 

 zij dat normaliseren verwensenen en vaak zuchtend zoeken naar een 

 veilig hoekje, waar zij met hun kruiken bedaard kunnen post vatton. 



