288 SALLAND. 



De graven waren geheel begroeid met wilde Klaprozen, St. Jacobs- 

 kruiskruid, witte Avondkoekoeksbloemen, Veld-scabiosa's , Slangenkruid , 

 Duizendblad, hier en daar afgewisseld met rijkbloeijende gele Toorts- 

 planten (Verbascum mgrum). De Lychnis vespertina met hare grootc, 

 helderwitte, zacht geurige bloemen komt in de zeeduinen veel aan de 

 landzijde voor, op lage hellingen , langs jeugdige eikenboschjes. 's Avonds 

 en bij betrokken weer opent zij hare bloemen , evenals de gele Oenothera. 

 Het gele Jacobskruid hoeft hier gestraalde bloemen en staat in digto 

 groepjes nevens de verweerde grafsteenen. De groote lichtrooskleurigo 

 Veldscabiosa en het Slangenkruid met zijn stijfharige graauwe bladen 

 en booge prachtige donkerblaauwe bloern trossen herinneren ons aan de 

 Hollandsche duineu. Het karakter dezer kerkhofflora is zandig, de 

 hoogroode , gele en blaauwe kleuren zijn schitterend. Ik zie liever zulk 

 een woest, zonnig kerkhof, waar de oude grafsteenen door wilde bloe- 

 men zijn overdekt, dan de bloernlooze vierkante grasperken met regt- 

 lijnige, geharkte paden, waar de dooden netjes op rijen onder genorn- 

 merde paaltjes , blaauwe stoepsteenen en geverfde blikken immortellen 

 en aloë's rusten. 



De poëzie der Natuur ligt in het beeld van outstaan en vergaan , 

 van het jeugdige leven, telkens oprijzende uit dood en verrotting, — 

 het beeld door de Grieken zoo heerlijk voorgesteld in Persophone, door 

 onze Noordsche vaderen zoo liefelijk in de mythe van Baldr en Nanna. 



Ten Westen en Noorden is de Agnietenberg door een hoogen, digt 

 begroeiden zandwal van de omringende weilanden scherp gescheiden. 

 Een zandig pad slingert langs de helling; links een ruim uitzigt over 

 het vlakke land op den Zwolschen toren, regts de hooge helling, digt 

 met eiken hakhout , sleedoorns , voelbessen , hondsrozen en brummels 

 begroeid. Hier en daar zag ik ook een wilden appelboom en kurkiepen. 

 De rooskleurige heide , de blaauwe Campannla's en Boschbesssen geven 

 aan de flora een Veluwsch karakter. Op het harde pad zag ik een dood- 

 gravers-tor bezig een dooden mol onder het zand te werken. Ik heb 

 die tor moegenomen en in een papieren doosje bewaard. Midden in 

 den nacht hoorde ik in het doosje eon krassend geluid ; — 's morgens 

 was de doodgraver verdwenen. Hij had een klein gaatje in het deksel 

 zoo wijd uitgevreten, dat hij er door kon ontsnappen. 



De zoom langs de weilanden is begroeid mot den rijk bloeijenden gelen 

 Vlas-leeuwenbek (Linaria vulgaris), het rooskleurig Zeepkruid {Saponaria 

 officinalis), de Rijnvaar (Tanacetum vulgare), de stekelige Kruisdistel 



