308 KLEUREN IN HET PIANTENRIJK. 



de andere. Het dier zal dus, om eens bij een bepaalde soort te blij- 

 ven, bet stuifmeel van een boterbloem licht naar een hooger of lager 

 geplaatst boterbloempje brengen of naar een boterbloempje van een 

 andere plant. Ook is de mogelijkheid niet uitgesloten dat stuifmeel 

 en stamper van een en 't zelfde bloempje in aanraking met elkaar wor- 

 den gebracht. 



Het is er nu verre van af dat de resultaten van deze verschillende 

 gevallen even gunstig zijn. Tal van onderzoekingen , bepaaldelijk met 

 dat doel ondernomen , hebben buiten allen twijfel gesteld dat het voor 

 een stamper van het meeste gewicht is bestoven te worden met het 

 meel, niet van dezelfde bloem, ook niet van een bloempje derzelfde 

 plant, maar met dat ontleend aan een andere plant. Het voordeel is 

 onmiskenbaar: vooreerst is het aantal rijpe zaden in dit geval grooter , 

 terwijl hetzelfde van den omvang van elk zaadje geldt, en ten tweede 

 is de plant die uit een dergelijk zaad ontstaat, krachtiger van bouw 

 en rijkelijker in het voortbrengen van bladeren, bloemen en zaden. 

 Omgekeerd , waar stuifmeel en stamper van dezelfde bloem of van dezelfde 

 plant met elkander in samenwerking komen , blijven de zaden kleiner zoo- 

 wel in aantal als in omvang , terwijl tevens de planten , die er uit gebo- 

 ren worden , in verscheiden eigenschappen bij de andere achterstaan. 



In het kort kan het hier meegedeelde worden uitgedrukt: kruising 

 van verschillende individuen levert de krachtigste nakomelingen. 



Het voordeel der kruisbevruchting kunnen de meeste bloemen zich 

 slechts verzekeren door middel der insekten; 't is das haar belang die 

 diertjes tot zich te lokken. De haagwinde met hare groote witte trech- 

 ters slingert zich door de haag heen en slaagt er in hare bloemen 

 hoog boven haar steunsel te verheffen. De scherpbladige boterbloem 

 steekt haar gouden kroon hoog boven het gras uit , de gele lisch kijkt 

 zonder moeite over de biezen heen , en zoo weten alle bloemen ieder 

 op hare wijze de aandacht op zich te vestigen. De ganzebloem (fig. 6 en 7) , 

 alsmede de kamille en het madeliefje trekken op een bijzondere wijze 

 onzen blik. Hier zijn tal van bloempjes, die elk voor zich te klein 

 zijn om opgemerkt te worden, bijeen geplaatst, terwijl zij toch op 

 den beschouwer den indruk van eene enkele bloem maken. Die bij 2 (fig. 7) 

 zijn wit en lintvormig en steken te zamen zoo duidelijk aftegen de massa 

 gele buisvormige , die in het midden staan en waarvan er een bij 1 

 (fig. 7) is voorgesteld. Het vergeet- mij -nietje heefteen fraai blauw bloem- 

 kroontje, maar wie er nauwkeuriger op gelet heeft, weet, dat er in 



