310 KLEUREN IN HET PLANTENRIJK. 



Wij moeten daarbij het feit voorop stellen dat elke plantsoort meer 

 of min veranderlijk is. Ik bedoel daarmee eenvondig dit, dat de na- 

 komelingen van een bepaalde plant niet volkomen gelijk zijn, maar 

 in den stengel , in de bladeren , of in de kleur der bloemen , kleine 

 verschillen vertoonen. Soms is dit onderscheid zeer goed merkbaar, 

 maar dikwijls zoo gering dat het pas bij nauwkeurig onderzoek blijkt 

 te bestaan. Deze geringe verschillen gaan in de natuur in den regel 

 weer verloren, ofschoon dadelijk blijken zal dat ze onder bepaalde om- 

 standigheden kunnen blijven voortbestaan. 



Worden planten daarentegen in kuituur genomen , dan blijkt al heel 

 spoedig dat het onderscheid tusschen de afstammelingen van ééne plant 

 veel grooter is, 't geen voor een deel althans wel zal worden veroor- 

 zaakt door de geheel andere omstandigheden, waarin de planten ge- 

 plaatst zijn. Vooral de warmtegraad van de omgeving en de hoeveel- 

 heid licht, waarover gekweekte planten kunnen beschikken doen hier 

 hun invloed sterk gelden. 



Stellen wij ons nu eens voor dat wij een plant gaan kweeken en 

 dat de afstammelingen van die plant niet volkomen gelijk gekleurde bloe- 

 men voortbrengen. Hoe zal men die kleine kleurvariaties nu kunnen be- 

 stendigen ? Door de planten bij elkander te laten of door ze te scheiden 

 en b. v. die in eikaars nabijheid te brengen, die in tint overeen- 

 komen? Deed men het eerste, dan zouden de verschillend getinte 

 bloemen met elkaar gekruist worden en de kleurverschillen in de 

 volgende generatiën zeker niet sterker optreden en nooit dien graad 

 bereiken dat ze duidelijk opvallen. Zondert men de bloemen integen- 

 deel van elkander af, dan zal men door alleen die welke b. v. een 

 roodachtige tint bezitten, met elkaar te kruisen, zaden verkrijgen, 

 waaruit planten te voorschijn zullen komen, die de genoemde tint in 

 sterkere mate bezitten , al zullen er ook bij zijn die de oorspronke. 

 lijke kleur (wit b. v. of blauw) zuiver vertoonen. Draagt men echter 

 zorg laatstbedoelde altijd te verwijderen en dus bloemen van dezelfde 

 kleur steeds bij elkander te kweeken , dan zal zich de roode kleur 

 meer en meer bestendigen niet alleen, maar telkens sprekender op- 

 treden. Zoo is het nu mogelijk om van een bloem van een zekere 

 kleur door kuituur een tal van bloemen af te leiden , die alle door 

 geringe kleurvariatie van elkander verschillen. Dit zien wij , om een 

 voorbeeld te noemen, bij de tuin-anjelier, van oorsprong een Afrikaan- 

 sche , die door de kuituur allerlei nuances , van het donkerste rood tot 



