312 KLEUREN IN HET PLANTENRTJK. 



gewoon aantal insekten uit zes verschillende orden wordt bezocht. Wij 

 zullen thans zien dat het niet alleen de kleur is die het aantal ver- 

 schillende bezoekers bepaalt, maar dat het ook de ligging van den 

 honig is. Bij de peen ligt de honig geheel en al vrij en is dus bereik- 

 baar voor insekten zelfs met de kortste mondwerktuigen. 



Werpen we nogmaals een blik op de boterbloem , dan herinneren we 

 ons, dat de honig hier meer bedekt is (nm, door het schubje n); in 

 overeenstemming met dit feit mist men onder de vrij talrijke bezoekers 

 eenige die wat minder slim en wat minder goed ingericht zijn voor het 

 opsporen van honig. 



Bij de doovenetel verwacht men te vergeefs die massa insekten , die 

 de beide voorgaande bezoeken; het zijn maar enkele bijen, hommels 

 en zweefvliegen , die verstandig genoeg zijn om te ontdekken dat hier de 

 honig op een afgelegon plaats ligt , en die tevens mondwerktuigen heb- 

 ben lang genoeg om zoo diep in de bloem intedringen. In 't algemeen mag 

 men zeggen, dat hoe meer verborgen de honig ligt , het aantal verschil- 

 lende bezoekers eener bloem des te kleiner wordt. Maar die enkele soor- 

 ten komen daarvoor in grooter individuen-tal op en zijn de best ingerichte 

 en verstandelijk de hoogst ontwikkelde. Nu is het voorzeker zeer op- 

 merkelijk, dat die bloemen , welke, zooals die der peen, om de open ligging 

 van den honig door allerlei insekten bezocht worden , weinig kleurenrijk- 

 dom vertoonen; in de familie waartoe de pocu met honderde andere soor- 

 ten behoort (de schermdragende planten) vindt men slechts wit en geel. 



Bij de familie , waartoe de boterbloem behoort en waar de honig meer 

 verborgen ligt , is de kleurvariatie reeds grooter ; men vindt er behalve 

 veel geel, ook blauw en rood. 



Bij de doovenetel , een vertegenwoordigster van de groote familie der 

 Lijsbloemige of Labiaten, komen slechts weinige insekten en wel voor- 

 namelijk bijen voor. Werpt men een blik op de geheele familie, dan 

 ziet men er een grooten kleurenrijkdom. 



Bloemen dus, die het best zijn ingericht voor bijen , vlinders , zweef- 

 vliegen , dus voor insekten met lange mondwerktuigen en tevens het meest 

 geoefend in het opsporen van honig, vertoonen veel grooter kleur- 

 verscheidenheid dan die, welke door muggen, kevers, in één woord 

 door domme , ongeoefende dieren worden bestoven. Hoe dit belang- 

 rijke feit te verklaren? Hermann muller, wiens naam reeds straks 

 genoemd werd, zoekt de verklaring in een soort van kweeking, die 

 eenige insekten op de bloemen hebben uitgeoefend. Bijen , zegt hij ; zijn 



