GEPHOTOGRAPHEERDE BLIKSEMSTRALEN. 



Het is in den laatsten tijd herhaaldelijk gelukt, met de niterst ge- 

 voelige middelen waarover de tegenwoordige photographie beschikt , 

 bliksemstralen te photographeeren. Dit wordt eerst dan opmerkelijk, 

 wanneer men bedenkt hoe korten tijd de elektrische vonk duurt , dien 

 wij bliksem noemen. Dit blijkt reeds daaruit dat, wanneer in een 

 donkeren nacht een bliksemstraal plotseling den omtrek verlicht, alle 

 in beweging zijnde voorwerpen scbijnen stil te staan; een snel rond- 

 draaiende molen vertoont zijne wieken alsof zij in rust waren; aan 

 de wielen van een snel rijdenden wagen ziet men elke spaak alsof de 

 wagen stil stond; ja, wanneer tevens hagel valt, dan vertoonen zich 

 de hagelsteenen een oogenblik als afzonderlijke lichamen, die niet 

 vallen maar als het ware boven, onder en naast elkander in de lucht 

 zijn opgehangen. 



Het duidelijkste bewijs voor den verbazend korten duur van de 

 elektrische vonk en ook van den bliksem heeft reeds voor vele jaren 

 wheatstone geleverd. Hij liet een spiegeltje rondom eene as zoo snel 

 draaien als met mechanische middelen mogelijk was. Indien men nu 

 in zulk een spiegeltje een teruggekaatsten bliksemstraal ziet , dan 

 zoude deze zich verbreed moeten vertoonen, wanneer zijn duur langer 

 is dan de duur eener enkele omwenteling van het spiegeltje. Maar 

 hoeveel duizende malen in de seconde wheatstone zijn spiegeltje ook 

 deed om wentelen , nooit zag hij eene verbreeding van den straal en 

 hij kwam alleen tot het besluit dat de bliksem zeker nog niet een 

 millioenste gedeelte van een seconde duurt. 



En toch maakt deze in dit ondenkbaar kleine oogenblik eenen 

 iudruk op de gevoelige plaat der camera! Dit kan alleen verklaard 

 worden door de groote intensiteit van het bliksemlicht. Oogenschijnlijk 

 is die intensiteit echter zoo groot niet. Wel kan een bliksemstraal in 

 een donkeren nacht tegen een zwarten achtergrond van wolken voor 

 een oogenblik een verblindend licht werpen, wanneer men er recht- 

 streeks het oog naar richt, maar de daardoor beschenen voorwerpen 



