NOG EENMAAL DE ZELFMOORD VAN SCORPKMEN- 



Na hetgeen reeds herhaaldelijk over dit onderwerp medegedeeld is, 

 willen wij nog aan den volgenden brief een plaats gannen maar dan 

 ook daarvan afstappen, daar wij de vraag of scorpioenen in sommige 

 omstandigheden zich zelve dooden, nn als met genoegzame zekerheid 

 in bevestigenden zin beantwoord knnnen beschouwen. J 



HG. 



Paramaribo, 2 April, 1881. 

 Hooggeleerde Heer f 



In de 5e en 10e aflevering van jaargang 1880 van het tijdschrift: 

 Album der Natuur, komen eenige mededeelingen voor over het plegen 

 van zelfmoord bij dieren. 



Vergun mij U het volgende uit West-Iudië over te brengen: 



Een bekend en deskundig natnuronderzoeker alhier, de heer m. b. mat- 

 tes, deelde mij naar aanleiding van de bovengenoemde stukjes mede, 

 met vergunning om daarvan zoodanig gebruik te maken als ik wen- 

 schelijk achtte, dat hij zich (blijkens toen gehouden aanteekeningen) 

 in 1846 op de plantage de Morgenster in het district Saramacca be- 

 vindende , en de waarheid van het volksgeloof alhier willende bevestigen , 

 dat de boschscorpioen zich zelven doodt als hij zich in gevaar bevindt, 

 in het bijzijn van verscheidene personen , een ring van ligt ontvlambaar 

 fijn gesneden hout maakte van een voet middellijn, dezen gelijkmatig 

 in brand stak en in het midden een gezonden onbeschadigden bosch- 

 scorpioen plaatste en dat deze , geen uitweg vindende om te ontvluchten , 

 zich zelven doodde door de punt van den staart tegen den kop te brengen. 



Met de meeste hoogachting verblijf ik , Hooggeleerde heer ! 



Uw HGs. Dw. Dr. 

 A. J. Baron schimmelpenninck van dek, oije. 



