6 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Onvatbaarheid van Algerjjnscbe schapen voor miltvuur. — Daarover is in 

 het Bijblad vroeger gesproken. Chaüveau deelt nu een aantal waarnemin- 

 gen en proeven mede, waaruit hij de conclusie trekt, dat alle inlandsche 

 schapen van Algerië in meer of minderen graad die onvatbaarheid bezitten 

 en haar door kruising aan europeesche schapen kunnen mededeelen ; voorts , 

 dat die eigenschap aangeboren en natuurlijk is; eindelijk dat fransche 

 schapen , die zich in Algerië voortplanten , haar niet verkrijgen , maar dat 

 het niet bewezen is dat algerijnsche schapen , die zich in Frankrijk voort- 

 planten , haar niet kunnen verliezen ; waaruit volgt dat men nog niet gerech- 

 tigd is om aan het algerijnsche klimaat allen invloed te ontzeggen, althans 

 op de bewaring van de immuniteit der Afrikaan sche schapen. (Compt. rend. , 

 Tom. XCI, pag. 33.) d. l. 



ANTHROPOLOGIE. 



Anthropologie der Laplanders. — Mantegazza en sommier hebben in den 

 zomer van het vorig jaar Noorwegen en een deel van Lapland bezocht, van 

 welke reis de beschrijving niet lang geleden is verschenen. Zij hebben 97 

 Laplanders onderzocht , en uit de in tabellen gebrachte resultaten van dit on- 

 derzoek leeren wij , onder meer , dat de gemiddelde lengte van de mannelijke 

 Lappen was 1,524 M. en van de vrouwelijke slechts 1,450 M. Na de kleine 

 statuur is de meest in 't oog vallende karakteristieke eigenschap der Lappen , 

 de zeer groote breedte van het gelaat. De gemiddelde index cephalicus , op 

 het levend hoofd gemeten, werd bevonden 87,15 te zijn bij de mannen en 

 87,64 bij de vrouwen; maar metingen van 16 schedels gaven een gemiddel- 

 den index van 84.91. Men nam waar dat aan de hand der Laplanders de 

 wijsvinger in den regel korter is dan de ringvinger , hetgeen overeenstemt 

 met de slotsom van ecker betreffende de betrekkelijke lengte der vingers bij 

 rassen van lage beschaving. {The Academy , Oct. 9, 1880, pag. 262.) 



D. L. 



DIERKUNDE. 



Verrichting van de zwemblaas der visschen. — c. marangoni zegt daar- 

 omtrent ongeveer het volgende : 1 °. De zwemblaas is het orgaan dat de ver- 

 huizing der visschen uit diep en koud water naar oppervlakkig en warmer 

 water, en omgekeerd, regelt. De visschen, die altijd in ondiep en lauw water 

 leven , hebben geen zwemblaas ; die welke om hunne eieren te leggen uit de 

 diepte , waarin zij leven , naar ondiepe plaatsen verhuizen , bezitten die wel ; 



