Wetenschappelijk bijblad. 7 



2°. De visschen moeten door middel van hunne vinnen steeds kampen tegen 

 den invloed der zwemblaas, — zij moeten door aanhoudende beweging de 

 passive invloeden tegengaan , die de gevolgen zijn der hydrostatische drukking , 

 waarvan zij alles hebben te vreezen; biot en delaroque hebben waargeno- 

 men dat bij op groote diepte gevangene en snel naar de oppervlakte gehaalde 

 visschen de zwemblaas barst; 3°. De zwemblaas brengt bij de visschen eene 

 tweeledige instabiliteit te weeg, eene van hoogte en eene van positie. De 

 visch, wiens zwemblaas eenmaal voor eene bepaalde diepte geaccommodeerd 

 is, kan door de geringste verandering van den luchtdruk naar beneden of 

 naar boven worden gedreven. En daar de zwemblaas in de buikstreek ligt 

 en het zwaartepunt daarboven , zijn de visschen steeds in gevaar om te tuimelen , 

 evenals stervende of gestorven visschen steeds doen. (Compt. rend., Tom. XC , 

 Pag. 1293.) D . L . 



Levenswijze en parthenogenesis van Halictus. — Hierover heeft i. h. fabre 

 merkwaardige waarnemingen medegedeeld in de Ann. d. scienc.natur. zool., 

 4880, 6me sér, IX. Wanneer men de werkelijk in groote maatschappijen 

 levende Wespen, Hommels, Mieren en Tsyen uitzondert, dan bouwen de 

 overige Hymenoptera , die nesten vervaardigen , zooals Sphex , Anthophora , 

 Osmta, Megachüa, elk voor zich. Bij de twee soorten van Halictus, H. 

 cylindricus en H. sexcinctus, die fabre gelegenheid had nader te bestu- 

 deeren , zijn de zich aan de oppervlakte der bodems openende gangen het 

 gemeenschappelijk werk van verscheidene individu's , enkel wijfjes , maar de 

 zich op die gangen openende cellen, waarin de eieren met een voorraad pol- 

 len worden gelegd, zijn elk door een enkel wijfje gebouwd. In die cellen 

 overwinteren de in het najaar door de mannetjes bevruchte wijfjes. Uit de 

 gelegde eieren komt in Juli eene generatie van enkel wijfjes. Deze leggen 

 eieren , zonder vooraf bevrucht te zijn , en uit die eieren komt in September 

 eene generatie van mannetjes en wijfjes beide. Er heeft hier derhalve eene 

 aan die der Aphiden herinnerende parthenogenesis plaats. hg. 



Regeneratie der kopdeelen van slakken. — Groot opzien verwekten in der 

 tijd (1768— -1770), toen zij eerst door spalamzani genomen en door8CH&F- 

 fer herhaald werden , de proeven , waarbij bleek dat groote stukken van den 

 kop van verschillende soorten van slakken , na weggenomen te zijn , zich we- 

 der volledig herstelden. Deze proeven zijn later met ongelijken uitslag her- 

 haald , maar niet zoo of een en andere twijfel bleef bestaan , vooral of men 

 zich wel vooraf volkomen had vergewist of zekere deelen al dan niet in haar 



