WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 19 



daarvoor is wel bij de meeste Nederlandsche instrumentmakers verkrijgbaar. 

 Lord kayleigh schijnt het niet te kennen. ln. 



Een nieuwe elektrische eigenschap van het selenium. — Deze meent 

 blondlot te hebben ontdekt door de volgende proef, die hij aan de Acadé- 

 mie des Sciences mededeelde in hare zitting van 29 Nov. 11. Aan een der 

 polen van een capillair-elektrometer wordt een stuk langzaam afgekoeld sele- 

 nium verbonden , aan de andere een platinaplaat. Wanneer beide , terwijl 

 het selenium aan een isoleerende stang wordt vastgehouden , met elkaar in 

 aanraking worden gebracht, dan blijft de elektrometer in rust. Wordt ech- 

 ter het selenium tegen het platina gewreven , dan toont dadelijk de elektro- 

 meter een elektriciteits-opwekking aan , somwijlen gelijk aan die welke door 

 een kopersulfaat-element wordt teweeggebracht. Thermoëlektriciteit kan hierbij 

 niet ter verklaring dienen; want wanneer men de aanrakingsplaats met pla- 

 tina-selenium verhit, dan verkrijgt men een elektriciteits-opwekking van tegen- 

 overgestelde richting. ln. 



Polarisatie der elektroden. — Tot bevestiging der meer en meer veldwin- 

 nende overtuiging . volgens welke dit verschijnsel niet , zooals men tot nog toe 

 aannam, althans niet uitsluitend, zou te wijten zijn aan de bedekking der 

 elektroden met een laag der door de ontleding vrij geworden stoffen, maar 

 wel aan de veranderingen in concentratie etc. , die in de elektrolyt zelf in 

 de nabijheid der elektroden door den stroom worden teweeggebracht, (zie 

 hierover ook exner, Wiedemanris Annalen VI , bl. 336) , levert h. f. weber, 

 op nieuw eene bijdrage in het Vierteljahrsschrift der Zuricher Gesellschaft 

 XXIII, S. 364. Hij heeft twee zinkplaten als elektroden in eene oplossing 

 van zinksulfaat gebezigd , die nu niet zooals gewoonlijk vertikaal en nevens , 

 maar horizontaal en boven elkaar waren geplaatst. Al naar de richting van 

 den polariseerenden stroom , was het nu de bovenste of de onderste der beide 

 platen, waaromheen de oplossing door de elektrolyse meer geconcentreerd 

 werd. Was het eerste het geval, dan moest spoedig het grooter volumege- 

 wicht van het meer geconcentreerde deel dit doen dalen en zich met het 

 lager gelegen vermengen. In overeenstemming daarmede en met de boven 

 aangehaalde verklaring der polarisatieverschijnselen vond weber in dit geval 

 den polarisatiestroom van vijf tot zeven malen zwakker, dan bij tegenover- 

 gestelde richting van den hoofdstroom. LN - 



