WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



NATUURKUNDE. 



Oplosbaarheid van vaste lichamen in gassen. — Men weet wat andrews 

 door de critieke temperatuur van een gas of damp verstaat. Het is die , welke 

 zoodra zij bereikt en dus nog meer als zij overschreden is , het gas belet om 

 ook bij de sterkste drukking drupvormig te worden. Een vloeistof zal dus , 

 ook wanneer zij besloten is in eene ruimte , niet grooter dan hare eigene , 

 geheel in damp overgaan , zoodra zij verhit wordt boven de critieke temperatuur 

 van dien damp. Dit is reeds voor vele jaren door cagniard latour voor 

 zwavelaether aangetoond , zonder dat men toen , en lang daarna nog , in staat 

 was dit verschijnsel te verklaren. 



Maar wat zal er geschieden als een vloeistof, die een vast lichaam opge- 

 lost houdt, in besloten ruimte tot boven hare critieke temperatuur wordt ver- 

 hit? Hannay en hogarth (Proceedings of the Royal Society XXX , p. 178.) 

 hebben getracht die vraag te beantwoorden door een uitvoerig onderzoek. Zij 

 meenen daaruit te mogen besluiten , dat in dit geval de damp nog evenzeer 

 als de vloeistof, de vaste stof opgelost houden en dus nu gasvormig maken 

 kan. Een voorbeeld: 



Jodkalium wordt in alkohol opgelost en deze vloeistof in een toestel als dien 

 van andrews tot 350" C, dat is tot meer dan 100 u boven de critieke tem- 

 peratuur van alkohol verhit. Men neemt geen neerslag waar. En zelis wanneer 

 men een U-vormige buis , die in een harer armen alkohol en in de andere 

 een kristal van jodkalium bevat , tot boven 250 ' verhit , dan wordt dit zout 

 opgelost door den damp. Vermindert men dan plotseling de drukking door het 



4 



