WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 31 



Mesozoische zoogdieren. — Het getal der in den loop der laatste jaren 

 in Noord-Amerika gevonden overblijfselen van kleine zoogdieren die tijdens 

 de Jura- en krijttijdperken geleefd hebben , is thans tot omstreeks een zestig- 

 al individus gestegen. Volgens marsh zijn deze en ook de in Europa ge- 

 vondene niet wel onder eene der thans bestaande orden te brengen. Sommigen, 

 zooals Plagiaulax en Ctenacodon, kunnen wellicht buideldieren zijn geweest, 

 maar het meerendeel mist de aan deze groep toekomende kenmerken en zoude 

 veeleer tot de orde der insekteneters kunnen worden gebracht, ware het niet 

 dat zich ook hier bijzonderheden in het maaksel vertoonden die hen daar 

 weder van verwijderen. Marsh vereenigt daarom de mesozoische zoogdieren, 

 met afzondering der beide bovengenoemde geslachten , in eene enkele orde , 

 waaraan hij den naam van Panthotheria geeft , en waarvan de kenmerken de 

 volgende zijn: 



4. Geheel gladde hersenhalfronden. 



2. Tanden, ten getale van 44 of meer. 



3. Geen duidelijk verschil tusschen voorste en achterste kiezen. 



5. De beide takken der ónderkaak niet door eene syinphyze ve rgroeid. 



6. De groef voor de mylohyoid-spier duidelijk aan de binnenzijde der onderkaken. 



7. De hoek van de ónderkaak, zonder duidelijke binnenwaartsche ombuiging. 



8. De gewrichtsknobbel der ónderkaak ongeveer op de hoogte der tanden 

 of daaronder, loodrecht of rond, nooit dwars. 



Als gemeenschappelijke kenmerken van de andere geslachten, die hij in 

 eene orde , Allotheria door hem genoemd , vereenigt , vermeldt hij : 



1. Een veel geringer getal tanden. 



2. Hoektanden ontbreken. 



3. Voorste en achterste kiezen verschillend. 



4. De hoek der ónderkaak duidelijk omgebogen. 



5. De groef voor de mylohyoid-spier ontbreekt. {American Journal of 

 Science. 1880, XX, p. 235.) hg. 



Lichtende duizendpoot. — Op den 25stcn September, des avonds ton 8 

 ure , zag de heer brodhukst in zijn tuin twee duizendpooten , Geophilus subter- 

 raneus, die licht uitstraalden dat sterk genoeg was om er een brief bij te 

 lezen. Het geheele lichaam vertoonde zich verlicht en als het ware vergroot. 

 Het licht ontstond op een zestal punten en bewoog zich daartusschen langs 

 de zijden van het lichaam. Ook het spoor waarlangs de dieren zich bewogen 

 hadden , was lichtend over eene lengte van 1 '/, voet. Bij het aanraken , nam 

 het lichten toe. Het is trouwens niet de eerste maal «lat zulk een lichten van 



