WETENSCHAPPELIJK BIJ BLAD. 35 



culen in den gewonen toestand over te gaan onder ontwikkeling van warmte. 

 De elektromotorische kracht van een Daniel- element toonde hij aan te zijn 

 afhankelijk van de stroomsterkte en wel afnemend als de laatste toeneemt. 

 Het verschil kan 10 graden (?) bedragen. Prof. foster verklaarde dit door 

 de langzaamheid der diffusie. Wbight's proeven bewezen ook dat geen elek- 

 troliet een stroom kan geleiden zonder ontleed te worden. Hij noemde dit een 

 "wet van faraday". De waarheid is dat faraday dit steeds heeft ontkend. 

 Nadat hij in zijn Electrical researches meende het bestaan van zulk eene 

 geleiding zonder elektroJyse te hebben aangetoond , herhaalde deprez deze 

 proefneming in 1853 op, zoo hij meende, bijzonder overtuigende wijze. Toen 

 van breda en referent daarop , in een brief aan faraday {Philosophical 

 Magazine, &th Series, VIII, p. 465), hunne proefnemingen hadden beschreven, 

 waaruit bleek dat in beide gevallen eene ontleding zeer duidelijk plaats greep , 

 meende faraday bij de bekendmaking daarvan nog eenige regels te moeten 

 toevoegen , waarin hij zich zijn oordeel voorbehield. 



Bij de discussie na wright's voordracht meende guthrie — als om toch 

 duidelijk te doen uitkomen hoe volkomen onbekend oudere jaargangen van 

 hun eigen Philosophical Magazine zijn bij het tegenwoordig geslacht der en- 

 gelsche natuurkundigen — nog zwarigheid te vinden tegen wat wright fara- 

 day's wet had genoemd in de proeven, door hem en boys gedaan over de 

 elektrodynamische inductie in elektrolieten. Voor zeven- en-twintig jaar reeds 

 hadden de beide genoemde nederlandsche onderzoekers , in dien zelfden brief 

 aan faraday, het voornaamste argument voor hunne meening geput uit het- 

 geen zij hadden waargenomen .... bij diezelfde inductie. ln. 



Nevels en luchtstofjes. — John alteen heeft bij een voordracht voor 

 de Royal society of Edinburg een reeks van proefnemingen vertoond , waar- 

 uit hij meent te mogen afleiden dat in een gas , waarmede een damp is ge- 

 mengd , zich bij genoegzame verkoeling van het mengsel dan alleen een nevel 

 vormt, wanneer die lucht ook nog vaste stoffen in zeer fijne verdeeling zwe- 

 vend bevat, kernen dus, waartegen zich de vloeistof condenseeren kan, en 

 dat bij de afwezigheid daarvan de damp gasvormig blijft en dus in een toe- 

 stand van "oververzadiging" geraakt. In het verslag van die voordracht, in 

 Nature XXIII, bl. 197, het eenigste , voor zoo ver wij weten, dat daarvan 

 tot nog toe is bekend geworden, ontbreken ten eenemale alle opgaven van 

 temperaturen en spanningen en van de voorzorgen, door aitken in acht ge- 

 nomen om zijne vergelijkende proefnemingen wezenlijk vergelijkbaar te maken. 

 Het komt ons dus wenschelijk voor nadere berichten af te wachten , voor dat 



