58 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



straal gelijk aan de hoogte des stangs." Hij heeft talrijke gevallen van blik- 

 semslagen onderzoekende, er geen gevonden waarin door een bliksemslag bin- 

 nen de ruimte van zulk een kegel schade is aangericht, voorondersteld name- 

 lijk dat de afleider zelf goed was. Er zijn voorbeelden van het treffen van 

 torens die aan de hoogste spits van een bliksemafleider voorzien waren , maar 

 dan kwamen daaraan andere spitsen voor die buiten de genoemde kegelvor- 

 mige ruimte gelegen waren. Elk ver uitstekend punt van een gebouw moet 

 zijn eigen stang hebben , en het is duidelijk dat , hoe hooger die stang is , 

 des te uitgebreider is de beschermde ruimte. (Phil. Magaz. Ser 5, X, 

 p. 427.) hg. 



Geleidingsvermogen der metalen voor warmte en voor elektriciteit. — 



Op grond der uitkomsten , eerst van wiedemann en franz en later van 

 neumann en van lenz, meende men tot nog toe te mogen aannemen dat in 

 de verschillende metalen het eene geleidingsvermogen evenredig was met het 

 andere , terwijl men de verschillen in de getallenuitkomsten dienaangaande toe- 

 schreef aan de omstandigheid dat beide niet aan dezelfde stukken van hetzelfde 

 metaal konden worden gemeten. Thans heeft h. e. weber te Zurich (Ar- 

 chives des sciences physiques et naturelles, 3e serie 4, p. 107 en daaruit 

 Journal de physique X, p. 182) middel gevonden om voor beide de coëffi- 

 ciënten te meten aan hetzelfde stuk van elk metaal. Voor de bijzonderheden 

 dienaangaande naar de aangegeven b ronnen verwijzend , berichten wij hier 

 alleen, dat de uitkomsten van weber met het tot nog toe aangenomene vol- 

 strekt niet overeenstemmen. De quotiënten der getallen , die voor hetzelfde 

 metaal de beide geleidingsvermogens aangeven , verschillen van het eene me- 

 taal tot het andere aanmerkelijk , voor koper en tin b. v. in verhouding van 

 10 tot slechts bijna 7. 



Of men dien ten gevolge tot het niet bestaan van de genoemde overeenkomst zal 

 moeten besluiten, zal onzes inziens nog nader moeten blijken , en dus evenzeer of 

 de wijze waarop webeu deze afwijkingen met de soortelijke warmte der volume- 

 eenheid van elk metaal in verband brengt , juist is. ln. 



Doordringen van fijne poeders in vaste stoffen. — R. sydney marsden 

 heeft waargenomen (Proceedings f. t. Royal society a. Edinburgh X, ^>. 712 

 en daaruit Wiedemann' 's Beiblatter, V S. 172) dat kool, in zeer fijn poeder 

 in een smeltkroes van Berlijnsch porselein langen tijd verhit , in die stof 

 doordringt tot op aanmerkelijke diepte. Door chemische reactie zoowel als 

 mikroskopische waarneming kon dit nagegaan worden. Marsden meent dat hier- 



