WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 59 



door ook het zoogenaamd cementeeren van ijzer tot staal kan worden ver- 

 klaard zonder tot de vervluchtiging der kool door cyaanvorming daarbij toe- 

 vlucht te nemen. ln. 



Waarneming en meting van stralende warmte. — S. p. langley ge- 

 bruikt daartoe de volgende inrichting (Chemical Neius XLIII, p. 6 and 7 

 en Wiedemann 's Beiblatter V S. 191). De stroom van elk van twee gelijke 

 constante elementen wordt geleid door een dunne reep van platina- , palla- 

 dium- of staalblik en door een der windingen van een differentiaal galvano- 

 meter, zoo, dat deze op 0° blijft, zoolang de beide metaalreepen dezelfde 

 temperatuur hebben. Wordt een van beide door straling , al is het ook slechts 

 soïïoo ° Fahrenheit verwarmd, dan wijkt de galvanometer af. 



Naar wij ons herinneren , heeft een twintigtal jaren geleden een duitsch 

 geleerde (siemens ?) reeds volkomen hetzelfde gedaan met een vlakke spiraal 

 van zeer dun platinadraad in plaats van een metaalreep. Maar van zulk een 

 onbegrijpelijke gevoeligheid der methode is toen niets gebleken. ln. 



Contact-elektriciteit. — Sir william thomson beschrijft (Nature XXIII , 

 p. 567) de methode die hij reeds sedert vele jaren tot het onderzoek van 

 dit verschijnsel volgt en beeldt het daartoe bestemde werktuig af. Zijne uitkom- 

 sten stemden volkomen overeen met die vroeger door pfaff en door hankel 

 en nog later door pellat verkregen en toonden de onafhankelijkheid daarvan 

 van het de elkaar rakende metalen omringende gas. Toch is het hem in den 

 laatsten tijd gebleken dat platina , dat eenigen tijd met droog hydrogenium 

 in aanraking is geweest , positief en , als het met droge zuurstof in aanra- 

 king is geweest, negatief geëlektriseerd wordt door het contact met hetzelfde 

 metaal dat niet vooraf zoo is behandeld geworden. 



Geheel overeenstemmende uitkomsten verkreeg schulze-berge te Berlijn ; 

 zie Wiedemanri 's Annalen 1881 , n° 2. ln. 



Uitzetting en inkrimping van sommige stoffen door verwarming. — Rodwell 



heeft voor de Royal Society te Londen, in hare vergadering van 31 Maart 11. , 

 een voordracht gehouden over de opmerkelijke verschijnselen , welke zilver- en 

 loodverbindingen met de halogenen , vooral met Jodium , bij verwarming ver- 

 toonen (Nature XXIII p. 594). Als een voorbeeld daarvan halen wij hier aan , 

 wat hij berichtte aangaande de uitzettingscoëfficienten van eene stof, die hij 

 verkreeg door samensmelting van zilver-iodied en lood-iodied in verhouding 

 van hunne molecule-gewichten. Tusschen 0° en 118° C. zet zich deze stof 

 door verwarming slechts weinig uit, tusschen 118° en 124" i.s die uitzetting 



