64 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAÖ. 



groote samengestelde reukgroefjes aan elke spriet heeft, Calliphora vomitoria 

 100 — 120, Scatophora stercoraria 150, terwijl vele andere Diptera er 

 slechts 2 — 5 hebben. Talrijk vooral zijn deze organen bij sommige insekten 

 uit de orde der Hymenoptera. Bij de honigbij heeft elke spriet 14000 — 15000 

 reukgroefjes en 200 kegels ; bij wespen klommen deze getallen tot 13000 — 14000 

 en 700. Alleen bij bladwespen is hun getal kleiner. In het algemeen is het 

 reukorgaan slechter ontwikkeld bij de mannetjes dan bij de wijfjes. (Zeit. f. 

 wiss.-Zoöl XXXIV, p. 367.) hg. 



De inktzak der Sepia. — Girod heeft den inktzak van Sepia officinalis 

 bestudeerd en komt tot de volgende uitkomsten. Zoo men de blaas aan de 

 voorvlakte volgens de middellijn opensnijdt , komt men in eene groote holte , 

 gevuld met het bekende inktvocht. Op het onderste gedeelte der achtervlakte 

 is een langwerpig halibolvormige verhevenheid , omgeven door een vlies. 

 Verscheurt men dit laatste , dan komt men in een sponsachtig zwart weefsel , 

 vol van dikken inkt. Wij vinden hier dus twee verschillende gedeelten , een 

 groot , peervormig : de inktblaas , — en een uitpuilend , half bolvormig : de inkt- 

 klier. De wand der blaas bestaat uit een buitensten rok, die gevormd wordt 

 door losse bundels bindweefsel , — een middensten , die weer bestaat uit een 

 laag dwarse en een laag longitudinale spiervezels , met eene laag , waaraan de 

 blaas haren zilverachtigen weerschijn heeft te danken , — eindelijk uit een bin- 

 nensten rok van dicht bindweefsel , met kleurstof houdend plaveisel-epithelium 

 bekleed. De bekleedselen der blaas nemen de klier tusschen zich op , zoodat 

 deze van buiten begrensd wordt door den buitensten en middensten rok, 

 en aan de andere zijde door den binnensten. De klier bestaat uit talrijke 

 golvende blaadjes, die zich aan den wand vasthechten en onderling talrijke 

 anastomosen maken (trabeculae) , waardoor de tusschengelegene ruimten (areolae) 

 begrensd worden. De in die klier afgescheiden inkt stort zich door eene zeer 

 kleine, onregelmatig ronde opening, gelegen in het bovenste derde gedeelte 

 van de voorvlakte der klier, in de blaas uit. De geringste drukking op de 

 klier doet een straaltje dikke inkt uit die opening te voorschijn treden. — 

 Voor nadere bijzonderheden zie men het oorspronkelijke (Compt. rend. Tom. 

 XCII, pag. 364). d. L . 



