78 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Theorie der chemische harmonika. — Bresina (Programma van het 

 archigymnasium te Soest 1880—81, en Wiedemann's Beibldtter V, p. 401) 

 heeft de verschijnselen der chemische harmonika op nieuw zorgvuldig onder- 

 zocht. Voor bijzonderheden aangaande zijne uitkomsten naar bovengenoemde 

 bronnen verwijzend, kunnen wij hier alleen mededeelen dat B. zich de wijze 

 waarop de luchttrillingen in de buis door het vlammetje ontstaan , voorstelt 

 als een gevolg van de vertraging , welke de door verwarming opstijgende 

 luchtstroom ondergaat voor zij de plaats der vlam bereikt. Boven deze plaats 

 ontstaat alzoo een verdichting en deze verdichting is het, welke, naar beide 

 zijden zich voortplantend , de trillingen teweeg brengt. 



Deze bewoordingen zijn uit de Beibldtter letterlijk vertaald. In het uit- 

 voeriger oorspronkelijk stuk zal misschien de meening des schrijvers duidelijker 

 zijn uitgedrukt. 



LN. 



Polarisatie van het geluid. — Het Journal of the Franklin Institute be- 

 richt dat Prof. robertson het volgende heeft waargenomen. Als geluidstril- 

 lingen , die zich in koolzuurgas voortplanten , daarbij achtereenvolgens eenige 

 malen worden teruggekaatst op dunne vliezen, welke aan de andere zijde 

 door dampkringlucht zijn begrensd en waarop zij invallen onder een hoek, 

 waarvan de tangens gelijk is aan de verhouding der voortplantingssnel- 

 heden van het geluid in beide gassen — de "polarisatiehoek" volgens de 

 wet van brewster, — dan ondergaan zij eene verandering, die zich op 

 volkomen dezelfde wijze , zij het dan ook niet even sterk en duidelijk , open- 

 baart als de overeenkomstige van het licht. De trillingen worden door een 

 dergelijk oppervlak in veel ruimer mate teruggekaatst, als dit zoo gesteld is , 

 dat hare richting na die terugkaatsing nog in hetzelfde vlak ligt als al de 

 vorige richtingen , dan wanneer dit laatste oppervlak zoo is gedraaid , dat de 

 daardoor teruggekaatste "geluidsstraal" loodrecht op het zooeven genoemd 

 vlak staat. 



Het geluid zou dus even als het licht en door dezelfde hulpmiddelen 

 kunnen worden gepolariseerd, hetgeen voor geluids- en dus lengtetrillingen 

 zeer onverwacht en opmerkelijk zijn zou. Het voorbehoud in Nature 

 (XXIV, p. 248) bij de vermelding van robertson's uitkomsten: "men zal 

 nog dienen af te wachten of hetzelfde ook onder andere omstandigheden en 

 met andere toestellen kan worden waargenomen," is dus zeker niet ongegrond, 



LN. 



