WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



STERREKUNDE. 



Zijn de staarten der kometen stoffelijk? — Bij gelegenheid der mededeeliug 

 zijner waarnemingen van de tegenwoordig zich aan den hemel vertoonende 

 komeet, doet de heer flammarion opmerken dat, wanneer sterren van de 

 5de tot de 7<le grootte door den staart heen gezien werden , hun licht daardoor 

 niet in het minst verzwakt werd. Hetzelfde was aan piazzi opgevallen hij zijne 

 waarnemingen der groote komeet van 1814 ; ja het scheen zelfs alsof kleine 

 sterren hij den overgang van den staart zich sterker lichtend vertoonden. Dit 

 doet flammarion twijfelen, of de staart wel uit eigenlijke stof hestaat, en 

 of deze niet veeleer als eene elektrische verlichting van den ether moet wor- 

 den heschouwd. Die twijfel wordt nog versterkt, wanneer men let op de ver- 

 bazende snelheid die de deelen van den staart verkrijgen bij zulke kometen , 

 die tijdens haar perihelium zich zeer nabij de zon bevinden. Vooral gold zulks 

 van de groote komeet van 1880, die alleen in het zuidelijk halfrond zicht- 

 baar is geweest. Op den 28sten Januari was deze in haar perihelium op slechts 

 Gl.000 mijlen (lieues) van de zonsoppervlakte. De groote komeet van 1843 

 naderde de zon nog meer; tot op den 17deu Februari, toen zij haar perihe- 

 lium had bereikt, was zij slechts op 13.000 mijlen daarvan verwijderd, dat 

 is veel minder dan de hoogte der corona en die van vele protube rauzen be- 

 draagt , waaronder er zijn die zich tot 80.000 mijlen boven de zonsoppervlakte 

 verheffen. In beide gevallen was de komeet voorzien van een dunnen, recht" 

 lijnigen staart, juist tegenover de zon, die zich 50, 00 en zelfs 80 millioenen 

 mijlen ver uitstrekte , dat is op meer dan de dubbele afstand van de aarde van 

 de zon. Toen de komeet van 1843 zich in haar perihelium rondom <1<> zon be- 



11 



