84 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



DIERKUNDE. 



Fterodactylen in Noord-Amerika. — Marsh kent tot dusver uit de jura- 

 lagen van Noord-Araerika slechts eene enkele soort van Pterosauria, die hij 

 vroeger Pterodactyhis montanus, thans Dermodactylus montanus heeft ge- 

 noemd. Dit dier had een vlucht van 5 a 6 voet. Veel grooter werden echter 

 sommige Pterosauriers waarvan de overblijfselen gevonden zijn in lagen van 

 het krijttijdperk. Daaronder waren er die een vlucht van 25 voet hadden. Zij 

 verschillen van alle europeesche Pterosauriers door het geheele gemis van tan- 

 den. Vandaar de geslachtsnaam Pteranodon , die marsh er aan gegeven heeft. 

 Nog eene andere opmerkelijke bijzonderheid vertoonen deze dieren, die men 

 in het skelet van geen enkel ander gewerveld dier terug vindt. Verscheidene 

 rugwervels zijn namelijk geankyloseerd en de sterke schouderbladen zijn ter weers- 

 zijde met het gemeenschappelijk doornuitsteeksel door een gewricht verbonden. 

 Het is als het ware een herhaling van den bekkengordel , maar op veel grooter 

 schaal. {Amer. J. of Science 1881 , p. 342). hg. 



Erfelijkheid. — Charles darwin deelt in Nature, 21 Juli 1881 , p. 257, 

 de beide volgende opmerkelijke voorbeelden mede, die gevoegd kunnen wor- 

 den bij de vele anderen, die door hem in zijne Origin of Species zijn aan- 

 gevoerd ter opheldering van het moeilijke vraagstuk van de overerving van 

 lichamelijke eigendommelijkheden , die niet tot de eigenlijke soortkarakters be- 

 hooren. Beide voorbeelden zijn hem medegedeeld door den heer j. p. bishop 

 te Perry, Wyoming, N. Y. in de Vereenigde Staten. 



Het eerste geval betreft een heer , wiens haar grijs begon te worden , toen 

 hij 20 jaren oud was en volkomen wit werd in den loop van de vier of vij 

 volgende jaren. Hij is nu vijfenzeventig jaren oud en heeft nog een overvloed 

 van wit haar behouden. Zijne vrouw had donker haar, dat op zeventigjarigen 

 leeftijd nog slechts hier en daar grijs is geworden. Zij hebben vier kinderen, 

 allen dochters. Van dezen begon de oudste op haar twintigste jaar grijs te 

 worden en op haar dertigste had zij volkomen wit hoofdhaar. 



Ook de tweede dochter begon op denzelfden leeftijd te grijzen en haar hoofd- 

 haar is nu bijna wit. De twee andere dochters hebben deze bijzonderdeid niet 

 geërfd. Twee der tantes des vaders , zusters zijner moeder , waren mede reeds 

 vroegtijdig grijs geworden, zoodat haar hoofdhaar op middelbaren leeftijd ge- 

 heel wit was. De bedoelde heer beschouwde dan ook de verandering van het haar 

 bij hem zei ven en bij twee zijner kinderen als een "familie-eigendommelijkheid." 



Het tweede geval is nog merkwaardiger, daar het schijnt te bewijzen dat 



