— 122 — 



Cedunt loricœ, deficiunt galeœ. 

 Sic quoque setigeri vastis in saltibus apri, 



Deritibus armati, bella cient gravia; 

 Ore vomunt spumas, rimantur vulnera sasva , 



Dilaniant armos , birtaque terga sécant. 

 Expectante suum grege, soli praelia miscent 



Nec cessant donec sospes uterque manet. 

 Strenuus et armis et corpore pulcher Amicus, 



Suppeditat vires regius huic gladius. 

 Verberat obliquo testem mucrone dolosum 



Atque bumerum lasvum dejicit et clipeum, 

 Cumque humero mediam costarum vulnere cratem 



Una cum jecoris parte minus média. 

 Corruit infelix Adradus et ore supino 



Exspirat, tetri stagna petens Herebi. 

 Increpat exanimum dictis bis victor amaris : 



« Improbe, mendacii praemia solvo tibi! 

 «Dilue nunc caecis in gurgitibus Flegetontis 



«Crimina, perjurii judice sub Stigio. 

 «Integra virginitas cquidem per me Beliardis 



« Permanet et turpis falsaque fama périt. » 

 Berta, licet mœstum pretendat rex quoque vultum , 



Adradi fœda pro nece zelotipi , 

 Natae deleta gaudebant oppido fama; 



Fecerat infamem nam vir iniquus eam. 

 Quam dare victori spondent pater atque genitrix, 



Ipsa puella petit promptius id fieri. 

 Credunt Amelio quam tradere se generoso ; 



Urbis bic Arvernae consuJe natus erat. 

 Nomine sub cujus victor quam dotât Amicus, 



Tradit ei dotem rex quoque multiplicem. 

 Ergo cum multo repetit socium comitatu 



Conjuge ditatus et variis opibus. 

 Ingreditur proprium cum pompa divite castrum , 



Advenisse strepit Amelium populus. 

 Occurrit fîdo qui laetabundus Amico, 



Oscula delibant irrigui lacrymis. 

 Exitium testis , seu conjugium Beliardis 



Ipsi notificat, monstrat opes varias. 

 Vestem permutant, soli se namque sciebant. 



Instruitur clari copula connubii. 

 Amelius, juris remeans ad rura paterni, 



Conjuge cum cara laetificat patriam. 

 Pluribus exactis post haec féliciter annis, 



Lepra fis fœdis aeger, Amice, notis. 

 Peppulit idcirco tua te saevissima conjux, 

 Purgamenta velut esquiliasve domus. 

 Hinc, uno famulo muloque trabente vebiclum 



